«Γυρίζοντας τον Νονό»- Mark Seal (Δίχτυ)

Πολλές φορές πιάνεις ένα βιβλίο που έχεις καιρό στη βιβλιοθήκη, αναβάλλοντας την ανάγνωση του και μετά δεν σταματάς. Αυτό συνέβη με το - «Γυρίζοντας τον Νονό» του Mark Seal.Δεν πρόκειται μόνο για την ιστορία  του Μάριο Πουζο, του συγγραφέα του βιβλίου και σεναριογράφου του «Νονού». Πρόκειται για μια πολύ μεγαλύτερη ιστορία που περιλαμβάνει τον κόσμο του θεάματος, παραγωγούς και σκηνοθέτες, ηθοποιούς και ατζέντηδες αλλά και τον πραγματικό κόσμο της Μαφίας και όχι μόνο αυτή της Νέας Υόρκης. Ο σχεδόν χρεωμένος ως τον λαιμό δημοσιογράφος Πουζο καταφέρνει με τον «Νονό» να γίνει αστέρας ,όπως αργότερα και οι ηθοποιοί που θα ζωντανέψουν το βιβλίο του στην οθόνη.

Είναι όμως τα στούντιο έτοιμα για τη δουλειά του? όχι. Θα χρειαστεί χρόνος, επιμονή, υπομονή και τύχη για να επιλέξουν το βιβλίο. Η ενδελεχής έρευνα του Σηλς για τον κόσμο των κινηματογραφικών παραγόντων είναι διαφωτιστική για το πως επελέγη και με ποια κριτήρια το βιβλίο. Για τα προβλήματα στην μετατροπή του σε σενάριο και την ανάμιξη του Πούζο ενός ανθρώπου που τα χρήματα στα χέρια του γίνονταν στοιχήματα και τζόγος. Όμως δεν είναι μόνο η χρόνια ανέχεια του Πουζο. Είναι η διαπλοκή των στούντιο και η επιλογή των ηθοποιών, ενός παραγκωνισμένου Μπράντο, που ουσιαστικά έκανε audition άτυπα, ενός Πατσίνο άγνωστου, , ηθοποιών με θεατρικό υπόβαθρο, μια ταινίας με περιορισμένο προϋπολογισμό που ξεπερνιόταν μέρα με τη μέρα και ώρα με την ώρα, φέρνοντας τον σκηνοθέτη Κόπολα, που είχε επενδύσει τα πάντα, χρήματα, ψυχική υγεία και οικογενειακή ευτυχία στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Εχθρός της ταινίας, ο χρόνος, το χρήμα , η τελειομανία του Κόπολα τεχνικές δυσκολίες και η άρνηση της Μαφίας να εμφανιστεί στην μεγάλη οθόνη. Η Ιταλική κοινότητα, θορυβήθηκε από την ταινία και χρειάστηκαν η μαεστρία των παραγωγών , η συμμέτοχή της Μαφίας και η ανοχή και αντοχή του Κόπολα, για να ολοκληρωθεί το έργο. Όλοι θέλησαν να έχουν λόγο στην  επιλογή των ηθοποιών, των σημείων των γυρισμάτων και στο ενδιάμεσο με τον προϋπολογισμό να ξεχειλώνει έγινε μέχρι και προσπάθεια να καθαιρεθεί ο Κόπολα από το δικό του έργο. Το ίδιο έγινε προσπάθεια να γίνει με την τελική μορφή της ταινίας που φάνηκε μεγάλη, μέχρι να την δει ο πρόεδρος του στούντιο στην αυθεντική μορφή της, για να αντιληφθεί ότι είχαν στα χέρια τους κάτι ξεχωριστό. Ο Σηλς σε βάζει σε έναν κόσμο που αναμιγνύει ηθοποιούς, το Χόλυγουντ, χρήματα, δημοσιογράφους και μαφιόζους σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που κάνει το βιβλίο μια ανάγνωση που δεν θέλεις να σταματήσεις. Με το τέλος της, οδηγείσαι στο να ξαναδείς τις ταινίες, γιατί πλέον έχει κάθε σκηνή, την δική της ιστορία και σε κάνει να θες να ξαναδείς τις λεπτομερείς που δεν γνώριζες, που έμαθες και που αλλάζουν για πάντα όσα νόμιζες ότι γνωρίζεις για μια κλασική ταινία του κινηματογράφου, που ξεκίνησε σαν ένα φιλόδοξο προτζετκ και κατέληξε σαν ένα στοίχημα ζωής η θανάτου για τον σκηνοθέτη της, που κερδήθηκε και με το παραπάνω, μια θριαμβευτική επιστροφή του Μπράντο, την  καθιέρωση του Πατσίνο,  μια ιστορία για τη Μαφία, εγκεκριμένη από τη Μαφία.

Αξίζει να το διαβάσετε και μετα να ξαναδείτε το «νονό» ,αν όχι ,απλά διαβάστε το βιβλίο ακόμη και αν δεν έχετε δει την ταινία, αλλά σας ενδιαφέρει ο κινηματογράφος και ο συσχετισμός του με πραγματικές ιστορίες. Επικό ,όσο και η ταινία στην οποία αναφέρεται,