NIGHT FLIGHT ORCHESTRA- THE POODLES Parksnäckan Ουψάλα 13/6/2026
Μερικές φορές συμβαίνουν τα πλέον αναπάντεχα γεγονότα. Όταν μου ανακοίνωσαν ότι έχω επαγγελματικό ταξίδι στην Στοκχόλμη, για τέταρτη φορά, βαριόμουν τη ζωή μου. Άλλο διασκέδαση και άλλο δουλειά. Όμως ακολουθώντας το φωτεινό παράδειγμα του μαστερ των επαγγελματικών συναυλιών, Κουκουλάκη Σαν, έκανα ένα μικρό έλεγχο τί παίζει στην ευρύτερη περιοχή. Το αποτέλεσμα της έρευνα ήταν σοκ για εμένα όσο και υγρό όνειρο, που έμελλε να αποδειχτεί και κάτι παραπάνω. Οι NIGHT FLIGHT ORCHESTRA και THE POODLES σε μια co headline συναυλία στο Parksnäckan στην Ουψάλα.
Εγώ τώρα την Ουψάλα την ήξερα μόνο για το αστεροσκοπείο της, αλλά είχε έρθει η ώρα να την επισκεφτώ. Αφού έλεγξα τα επαγγελματικά μου προγράμματα και με κάποιες μικρο ρυθμίσεις, βρέθηκα το Σάββατο απόγευμα στο τρένο για μια μικρή διαδρομή 55 λεπτών μέχρι την Ουψάλα. Διέσχισα ένα γραφικό δασάκι για να βρεθώ στην πρώτη ευχάριστη έκπληξη της ημέρας , ένα μικρό θεατράκι με αμφιθεατρικά ξύλινα καθίσματα , χωρητικότητας, θα έλεγα το πολύ 300-400 άτομα. Έχοντας φτάσει στις 1720, με τις πόρτες να ανοίγουν στις 1700, σάρωσα το merchandizing αφού περίμενα ένα 10λεπτο τον roadie,merch manager των ΝNFO συζητώντας με τους αντίστοιχους των THE POODLES που ήταν και οι δύο ηλικιακά κοντά μου, κοινώς με μισό αιώνα ζωής και συζητώντας για την συναυλία των DEF LEPPARD που είχε γίνει sold out σε 8 λεπτά ,κάποια χιλιόμετρα μακρύτερα.
Η δεύτερη έκπληξη, η σκηνή, κάτι σαν το Άλσος στο Πεδίο του Άρεως, χαμηλή και εμείς να έχουμε πρώτη θέση, κυριολεκτικά. Η ώρα πήγε 19:00, ο ήλιος έδυε, τρόπος του λέγειν στις 23:00 και ανατέλλει ξανά στις 03:00 και εμείς παρέα με το κοινό περίπου 150-200 άτομα με μέσο όρο ηλικίας τα 45 περιμέναμε. Βρετανοί την ώρα τους, με την εισαγωγή της αναχώρησης της πτήσης εμφανίστηκαν οι NFO. Πρώτες ήρθαν οι «αεροσυνοδοί» με κολλητά φορέματα ,περίτεχνες κομμώσεις και μπουκάλια σαμπάνιας, τα οποία τίμησαν κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Ακολούθησαν τα μέλη του σχήματος, με λευκά κοστούμια και μαύρα μπλουζάκια, όλοι και τελευταίος εν μέσω επευφημιών στα Σουηδικά ο Bjorn Strid με το χαρακτηριστικό μπερέ και τα παράσημα στο στήθος και γυαλί ηλίου από το Miami Vice. Κάπου εκεί είμαστε στην μπαριέρα, που δέχεται πίεση από αρθριτικά, πι, μαγκούρες και ηλικιωμένους ρόκερς που αναζητούν ως άλλοι Ιντιάνα Τζόουνς την πηγή της νεότητας. Αυτή την πολυπόθητη νεότητα πρόσφεραν με ένα εκπληκτικό σετ μίας ώρας οι NFO. AOR, Yacht rock, rock n roll, blues, pop, disco, electro όλα μαζί σε ένα χαρμάνι που σε έκανε να χορεύεις και να διασκεδάζεις σαν να μην υπάρχει αύριο. Είχα δει τη συναυλία που είχαν δώσει online λόγω του Covid αλλά ζωντανά είναι απλά ακαταμάχητοι. Σφιχτοδεμένοι, με την αίσθηση του ρυθμού, τους κιθαρίστες να δίνουν την ένταση και το ρυθμικό τμήμα το groove, με τις κυρίες στα δεύτερα αν ανεβάζουν οκτάβες και την πίεσης μας σε δυσθεώρητα ύψη, οι NFO σε ένα σετ , χωρίς χάσιμο χρόνου, μας απογείωσαν. Η τέλεια μίξη του Παλιού Ροδον με την Disco 54. Δίχως ενοχές, μεταλάδες, ροκερς και AQR heads έλιωσαν στο λίκνισμα, κούνημα, χορό και τραγούδι. Ο Bjorn δια δραστικός ,στα Σουηδικά, με το κοινό, έκανε πλακίτσα, δεν έχει SOILWORK σήμερα μόνο disco,περιφερόταν στη σκηνή με κλασικό μικρόφωνο με καλώδιο και έπαιζε με τις κυρίες στα δεύτερα φωνητι9κά,που δρόσιζαν το σχήμα και τους εαυτούς τους με σαμπάνια και αναψυκτικά σε γυάλινα ποτήρια. Ο πληκτράς δεν έχασε την ευκαιρία να κάνει ένα μικρό σόλο που φανέρωσε την αγάπη του για τον Jon Lord ενώ συνολικά το εξαμελές σχήμα, δυο κιθάρες, πλήκτρα, ντραμς, φωνητικά, μπάσο συν τις δυο κυρίες, παρέδωσε μαθήματα κεφιού και μουσικής ευλυγισίας. Όσο και κάποιοι να θέλουν να ακολουθήσουν, δύσκολα θα μπορέσουν να έχουν συνθέσεις και να τις αποδώσουν όπως οι NFO στη σκηνή, αλάνθαστα, αβίαστα και με τρελό κέφι.
Ξεχωριστές στιγμές το κιθαριστικό σόλο/εισαγωγή στο “Burn for me” που συνοδεύτηκε από ένα boogie solo στα πλήκτρα, ενώ οι αεροσυνοδοί, έκαναν τα δικά τους χορευτικά ως μπαλέτο, κάποια στιγμή και με τη συμμετοχή του τραγουδιστή. Το “White jeans” με το αλα “Barracuda’ καταιγιστικό μπάσιμο και το κοινό εν χορό να τραγουδάει White-White και τέλος η εισαγωγή στο τελευταίο άσμα της βραδιάς το ” West Ruth Ave “με μια blues αλα ZZ TOP εισαγωγή και τραγούδι στα Σουηδικά, όπου συμμετείχε ενεργά και η Anna Brygård από τα δευτέρα φωνητικά, δείχνοντας ότι έχει μια πολύ δυνατή γήινη, φωνή με εξαιρετικές ικανότητες. Οι «κολλητικές» μελωδίες των “Paloma”,”Shooting Velvet” μεγεθύνονται επί σκηνής από την άψογη απόδοση του σχήματος και εκστασιάζουν το κοινό, που δεν σταματά να τραγουδά και να χορεύει, ακριβώς να χορεύει. Στο τελευταίο τραγούδι και μετά από παρότρυνση του Bjorn όλος ο κόσμος μπροστά στη σκηνή βλπ καμιά 40 αρια άτομα, ξεκίνησε ένα τρενάκι και εκεί ήρθε άτυπα η σύγκριση των χαρούμενων μελωδικού ροκ φανς που διασκέδαζαν με το τρενάκι και των σκληρών metalheads με το κουπί στους AMON AMARTH.Μια ώρα διάρκεια κάτω από τον ήλιο και πραγματικά όλοι ευχόμασταν να μην τελειώσει αυτή η εκπληκτική εμφάνιση.
Όμως όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος και είχε έρθει η ώρα των co headliners THE POODLES που περιόδευαν για το “ Metal Will Stand Tall» άλμπουμ τους που συμπλήρωνε 20 έτη από την κυκλοφορία του. Γρήγορη αλλαγή σκηνικών και ντραμς και στις 8:45 όλα είναι έτοιμα για τους Σουηδούς Hard rockers. Προσωπικά μετά τα δύο πρώτα άλμπουμ τους, είχα πάψει να τους παρακολουθώ, αλλά αφού βρεθήκαμε εδώ, δεν θα έφευγα. Ο ήχος τους που προσομοιάζει περισσότερο σε PINC CREAM 69, GOTHARD και στην πιο σκληρή όψη της μελωδικής Σουηδικής σκηνής, είναι ενδιαφέρων, αλλά δύσκολα θα έπαιρνε χώρος στις προτιμήσεις μου μετά την καταιγίδα των NFO. Έχοντας όμως στις ξανά στις τάξεις τους την μορφή και ιδρυτικό τους μέλος, που ονομάζεται Pontus Norgren (HAMERFALL,TALISMAN) και Jakob Samuel πρώην TALISMAN, όφειλα να παρακολουθήσω.
Σήμερα εμφανίζονται με δύο κιθαρίστες, έχοντας κρατήσει στη σύνθεση και τον αντικαταστάτη του Norgren τον Henrik Bergqvist . Πάλι μπροστά στην μπαριέρα, να χτυπηθούμε (Sic) μπροστά στη σκηνή. Αυτή τη φορά το σχήμα ήταν στα μαύρα, δερμάτινα κτλπ και με την ζέστη, νομίζω δεν χάρηκε ιδιαίτερα για την ενδυματολογική επιλογή, όπως και για την απόφαση να αποσύρουν τους ανεμιστήρες που είχαν χρησιμοποιήσει οι NFO. Με σαφώς πιο σκληρό, heavy rock ήχο, πλέον με δύο κιθάρες και με ένα κινητικότατο τραγουδιστή τον Samuel, τίμησαν κυρίως το “ Metal will stand tall ” άλμπουμ και μια μικρή επιλογή από τις μετέπειτα κυκλοφορίες τους. Πλέον μπροστά στην μπαριερα, αρχίζουν να συσσωρεύονται τα άδεια κουτάκια μπίρας, με φανερά πιο «σκληρό» κοινό να έχει έρθει για να παρακολουθήσει. Ήδη από το ομώνυμο τραγούδι, το κοινό που είχε μια μικρή αριθμητική μείωση μετά την εμφάνιση των NFO, συμμετείχε ενεργά με τα γνωστά χορωδιακά φωνητικά. Χάρη και στην καλή επιλογή τραγουδιών, που έσφυζαν από ζωτικότητα, ρυθμό και πιασάρικα ρεφρέν βλπ “Shadows”, “Cuts Like a Knife”, “Thunderball”, “Like No Tomorrow”, “Seven Seas” και κράτησαν τον κόσμο ενεργό και με συμμέτοχή. Πιο παραδοσιακοί, με δισολίες- συγκινητικές οι συτιγμές που αντάλλασσαν riff οι Norgren- Bergqvist και ο,τι περιλαμβάνει το μεγάλο βιβλίο των Hard rock κινήσεων, έδωσαν ένα πιο κλασικό ρυθμό και ήχο στη συναυλία. Δεν έλειψε η καθιερωμένη μπαλάντα το “Crying” , η αλλαγή κοστουμιού στη μέση του σετ, για τον Samuel, στυλιστικά μάλλον χρειάζεται βοήθεια, ενώ έπαιξαν και τραγούδια που είχαν να ακουστούν χρόνια, όχι το “ Alexander the great”, αλλά το “Shadows” που είχαν να το παρουσιάσουν από το 14 και το “Without You” από το 08. Η βραδιά έκλεισε με το “Night of Passion” και τον κόσμο να χειροκροτεί ευχαριστημένος.
Συνολικά μεγάλη εμφάνιση με τον ήλιο στα κεφάλια τους και παρά το λίγο κόσμο, 250-300 άτομα, οι NFO, πολύ καλή εμφάνιση αλλά δύσκολο να ανταπεξέλθουν μετά τον τυφώνα των NFO και για τους ΤΗΕ POODLES. Δίχως περιττά σόλο και μπαίνω, βγαίνω για encore, παίζοντας εντός έδρας, σε ένα κηποθέατρο για φίλους και Σουηδούς, ανάθεμα και αν είπε κανείς τους κουβέντα στα Αγγλικά ,πλην του Samuel που έλεγε σε κάτι ώριμες κυρίες στο κοινό «Hi darling», και τα δύο σχήματα έδωσαν μαθήματα πως παίζω για όσους είναι μπροστά μου και απογειώνω την συναυλία.
945 ακόμα με άπλετο φως και παρέα με την αεροσυνοδό της καρδιάς μου, λέγε με μελαχρινή Σούκι, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Πραγματικά ελπίζω για τους φίλους του μελωδικού ήχου, να βρεθεί κάποιος να φέρει τους NFO στην Ελλάδα. Αν οι FM σας μάγεψαν, εδώ θα έχουμε λιποθυμίες και κλάματα. Μοναδικό μουσικό χαρμάνι. Κερασάκι σε αυτό οι βετεράνοι THE POODLES και τώρα Κουκουλάκη τα λέμε στους ALMIGHTY.
Set list THE POODLES
1Echoes from the Past
2Metal Will Stand Tall Metal will stand tall
3 Cuts Like a Knife
4 Shadows
5.Flesh and Blood
6 Thunderball
7 Without You
8 Crying
9 Line of Fire
10 Like No Tomorrow
11Seven Seas
12 Night of Passion
Set list NIGHT FLIGHT ORCHESTRA
1. Stratus
2. Divinyls
3. Shooting Velvet
4. Gemini
5. Cosmic Tide
6. This Boy's Last Summer
7. Paloma
8. Satellite
9. Burn for Me
10. White Jeans
11. West Ruth Ave
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου