Οι προτάσεις ανάγνωσης για το φετινό καλοκαίρι, άργησαν. Ίσως γιατί και εγώ από το Πάσχα και μετά διαβάζω απόμακρα και μηχανικά, για να ξεχνιέμαι. Όμως στις πιο μεγάλες απουσίες, ένα βιβλίο είναι μια θύμηση, μια ανάμνηση, μια υπενθύμιση και πάνω και πέρα από όλα ο τρόπος να πω ευχαριστώ στον άνθρωπο που με μύησε στην τέχνη και την απόλαυση του διαβάσματος, τον πατέρα μου. Του αφιερώνω λοιπόν, αν και δεν θα το διαβάσει ποτέ, αυτό το κειμενάκι και τις επιλογές, με τα δύο τελευταία βιβλία, χρόνια εξαντλημένα να τον εκφράζουν και ειδικά τον «Μονοκόκαλο» να τον διαβάζει έως και λίγο πριν το τέλος. Καλές αναγνώσεις, καλό καλοκαίρι και μιλάτε τους όσο είναι κοντά σας …..
«Παιχνιδότοπος» Πάουερς, Ρίτσαρντ (Gutenberg)
Ένα ειδυλλιακό νησί στον Ειρηνικό μεταβάλλεται σε πεδίο αντιπαραθέσεων, όταν κάποιος τεχνολογικός κολοσσός επιχειρεί να κατασκευάσει εκεί βάση για πλωτές πόλεις. Οι κάτοικοι καλούνται να αποφασίσουν αν θα πουν το «ναι» ή θα διαφωνήσουν. Τρεις παλιοί γνωστοί ξανασυναντιούνται: ο Τόντ, δισεκατομμυριούχος της τεχνητής νοημοσύνης, που γνωρίζει πως έχει άνοια? ο Ράφι, φίλος του από τα σχολικά χρόνια, όταν τους ένωνε η αγάπη για τα παιχνίδια στρατηγικής, που ζει τώρα ήρεμα στο νησί? και η Ίνα, η σύζυγός του, μια Πολυνήσια γλύπτρια.
«Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για την τεχνητή νοημοσύνη και τον θαυμαστό κόσμο της ωκεάνιας ζωής» (The Guardian). Από τον βραβευμένο με Πούλιτζερ και Εθνικό Βραβείο Μυθοπλασίας των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Πάουερς (ΗΠΑ, 1957). Οικολογία, Τεχνητή Νοημοσύνη, το αύριο εις βάρος του σήμερα και οι ανθρώπινες σχέσεις ρυθμιστές και ερινύες σε μια διαμάχη ανάμεσά στην «πρόοδο» και τη συντήρηση, με τα όρια να συγχέονται ανάλογα με την οπτική γωνία του καθενός. Από έναν μεγάλο Αμερικανό συγγραφέα ακόμα ένα μεγάλο μυθιστόρημα, που αφουγκράζεται τις συγκρούσεις του σήμερα (με το χθες και το αύριο).
«Κρυφά διαμάντια»- Μπρίκλεϊ, Χόλι (Μεταίχμιο)
Μια μουσικοκριτικός που δεν έχει ταλέντο στη μουσική κι ένας επίδοξος μουσικός που προσπαθεί να την κάνει μούσα του.Η Πέρσι Μαρκς δεν είναι φτιαγμένη για τα φώτα. Γεννημένη κριτικός, δυο πράγματα λατρεύει: τη μουσική, και το να μιλάει γι’ αυτήν. Ξέρει να σου πει γιατί εκείνο το ριφάκι των Beach Boys, ή γιατί ο παραπονιάρικος ένρινος τόνος της φωνής του Jeff Mangum σ’ αγγίζει βαθιά. Δεν ξέρει να τραγουδάει ή να παίζει καλά κάποιο μουσικό όργανο – αλλά θα κουβεντιάσει για τη μουσική με όποιον έχει τη διάθεση να την ακούσει.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται ο Τζο Μόροου. Δημοφιλής φοιτητής και ταλαντούχος μουσικός, ο Τζο δένεται με την Πέρσι ενώ αναλύουν ένα τραγούδι των Hall & Oates που ακούνε σ’ ένα μπαρ. Η Πέρσι αναγνωρίζει αμέσως ότι ο ευθύς, χαρισματικός Τζο έχει τη στόφα σταρ. Όταν αρχίζει να κάνει παρατηρήσεις για τη μουσική του Τζο, εκλεπτύνοντας τον τραχύ του ήχο, τα κατά πολύ βελτιωμένα τραγούδια τούς συνεπαίρνουν και τους δυο. Και υπάρχει ανάμεσά τους και κάτι άλλο – κάτι αναντίρρητα ηλεκτρισμένο, που κατευθύνεται ολοταχώς προς τον έρωτα.
Αλλά η μουσική μπαίνει στη μέση διαρκώς. Η Πέρσι πληγώνεται όταν βλέπει τον Τζο να λέει τα τραγούδια τους επί σκηνής και ο Τζο δεν θέλει να θέσει σε κίνδυνο τη μουσική τους σύνδεση με μια ερωτική σχέση. Ενώ η Πέρσι ρίχνεται σε μια καριέρα για την οποία διασχίζει τη χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη και κερδίζει υποστηρικτές μέσα από το μουσικό της μπλογκ, ο Τζο απολαμβάνει τους καρπούς της συνεργασίας τους και γίνεται η ενσάρκωση όσων η Πέρσι δεν μπορεί να έχει. Η Πέρσι πρέπει ν’ αποφασίσει αν ο ενθουσιασμός της αγάπης και της δημιουργίας με τον Τζο αξίζει τον πόνο του να παραγκωνίζεται από το ταλέντο του – ή αν το να γίνει αυτόνομη καλλιτέχνιδα σημαίνει να τον αφήσει.
Με σάουντρακ τις μεγαλύτερες επιτυχίες και τα λιγότερο γνωστά τραγούδια της δεκαετίας των 00s, με τις μουσικές γνώσεις και τον ρομαντισμό του High Fidelity, το Κρυφά διαμάντια είναι ένα ερωτικό γράμμα στους millenials και τη μουσική.
Όταν η μουσική δημιουργία, συναντά τον μουσικό παραγωγό, παρουσιαστή, δημοσιογράφο σε μια ιστορία, γεμάτη μουσικές αναφορές, συναισθήματα , έρωτα δίχως αντίκρισμα και προσωπικές φιλοδοξίες. Για όσους η μουσική δεν είναι απλώς άλλος ένας σταθμός στο ραδιόφωνο.
«Κυνηγόσκυλο»- Ντελίλο, Ντον ( Gutenberg)
Ένα συναρπαστικό θρίλερ από τον κορυφαίο Αμερικανό συγγραφέα Ντον Ντελίλο. Ένα προφητικό πολιτικό μυθιστόρημα για τον καταιγισμό εικόνων και ανεξέλεγκτων πληροφοριών, τις θεωρίες συνωμοσίας, το πάθος για εξουσία και την εμπορευματοποίηση των πάντων, ακόμα και του «απόλυτου κακού».
Νέα Υόρκη, 1970: Σ’ ένα εγκαταλελειμμένο εργοτάξιο αστυνομικοί βρίσκουν το πτώμα ενός άνδρα ντυμένου με γυναικεία ρούχα. Ένας εκκεντρικός έμπορος έργων τέχνης ισχυρίζεται πως το θύμα μετέφερε μία ταινία που φημολογείται ότι καταγράφει ένα σεξουαλικό όργιο στο ποιο συμμετείχε ο Χίτλερ. Μια νεαρή δημοσιογράφος, ένας γερουσιαστής-συλλέκτης ερωτικών αντικειμένων, ένας βασιλιάς του πορνό, ένας πρώην πράκτορας και βετεράνοι στρατιωτικοί αρχίζουν να αναζητούν το πολύτιμο αντικείμενο.
Ο Ντον ΝτεΛίλο χρησιμοποιεί την Νέα Υόρκη των 70ς για να περιγράψει μια μοντέρνα αλληγορία, με εμφανή τα σημάδια του σήμερα και τις ανάλογες αναφορές/αντιστοιχίες. Μια ιστορία για τη διαφθορά, τα βίτσια και την κατάχρηση εξουσίας, διαχρονική όσο και η αγάπη των ΗΠΑ για εξουσία και παγκόσμια κυριαρχία.
«1949 Γράμμος «Ηυτοκτόνησαν ίνα μη αιχμαλωτισθώσι» Πριόβολος, Γιάννης (Ψυχογιός)
Στον Γράμμο, την άνοιξη του 1949, ο χειμώνας δεν είχε ακόμη παραδώσει τα όπλα. Στις ρεματιές, κάτω από το φεγγάρι ή το απόλυτο σκοτάδι, άνθρωποι πορεύονταν προς ένα τέλος που δεν είχε όνομα. Ανάμεσά τους, ο ταγματάρχης Ιωάννης Βαλάσης.
Μια λέξη σε ένα ξεχασμένο στρατιωτικό έγγραφο –«ηυτοκτόνησε»– γίνεται η αφορμή για την ανασύνθεση της ζωής του ταγματάρχη και της νύχτας όπου έστρεψε το όπλο του πάνω του. Από τη Μικρά Ασία και τη Σχολή Ευελπίδων, στο μέτωπο της γραμμής των Οχυρών, την ολιγοήμερη αιχμαλωσία, την Κατοχή, την επάνοδό του στον νέο τακτικό στρατό, τα Δεκεμβριανά, τις πολεμικές επιχειρήσεις 1946-1948 κατά των ένοπλων στασιαστών και, τέλος, τον Γράμμο (1949), η διαδρομή του Βαλάση συμπυκνώνει τη μοίρα μιας ολόκληρης γενιάς.
Ένα αφήγημα για την τιμή, την ευθύνη και την απελπισία. Για τον Εμφύλιο Πόλεμο όπως τον κουβαλούν το σώμα και η συνείδηση. Και για τον τρόπο που η Ιστορία αφήνει πίσω της ανθρώπους – όχι μόνο γεγονότα. Σε μια εποχή που η ιστορία διαστρεβλώνεται συστηματικά από τους ηττημένους-ξενοκίνητους στασιαστές που με την ανοχή των επίσημων αρχών, λοιδορούν το αστικό κράτος, ευαγγελιζόμενοι ταξικές δικτατορίες, η ουσία του εμφυλίου βρίσκεται σε βιβλία σαν αυτό. Γιατί στο τέλος της ημέρας ζωντανοί και νεκροί, στο πεδίο της μάχης όσοι έχουν μυαλό και συναίσθημα και όχι ιδεολογία, είναι άνθρωποι, που αιμορραγούν και κουβαλάνε πληγές και ενοχές. Κάποιοι ακόμα και σήμερα εκεί στον Περισσό, ζουν με το ρεβανσισμό, για αυτούς δεν υπάρχει λύτρωση ,ούτε ελπίδα.
«Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία Μια σύντομη ιστορική επισκόπηση» Τάσιος, Θεοδόσιος Π. (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης)
Άραγε, ξέρουμε πώς οι Έλληνες (επί 2.000 χρόνια) σκέφτονταν ότι η Ανθρωπότητα, χάρις στην Τεχνολογία, γλίτωσε απ’ την Καταστροφή; Πιστεύαν λοιπόν οι Έλληνες ότι οι θεοί οι ίδιοι, μετά τη Δημιουργία, τους είχαν δωρίσει την Τεχνολογία, ως αντίδοτο για όλους τους κινδύνους της ζωής στη Φύση. Τέτοια ήταν μάλιστα η θεμελιώδης σημασία που έδιναν οι Έλληνες στην Τεχνολογία, ώστε και για τις παρενέργειές της, πίστευαν ότι οι θεοί είχαν ειδικώς μεριμνήσει να προικίσουν τους ανθρώπους με Ήθος («αλληλοσεβασμό» και «δικαιοσύνη»).
Το βιβλίο αυτό αναλύει κατ’ αρχάς, με σύγχρονους όρους, αυτές τις ιδέες των Αρχαίων Ελλήνων, κι ύστερα καταγράφει συνοπτικώς τα μεγάλα τεχνικά επιτεύγματά τους απ’ τη Μυκηναϊκή έως την Ελληνιστική εποχή, ως ιστορική επιβεβαίωση της πανάρχαιας τεχνικοφιλίας των Ελλήνων.
Το βιβλίο αυτό όμως, θέλαμε να είναι και ψυχαγωγικό: γι’ αυτό και, στο μεγαλύτερο μέρος του, περιγράφει διάφορα τερπνά επεισόδια.
Πώς χτίζει το καράβι του ο Οδυσσέας με τη βοήθεια της αγαπημένης Καλυψώς.
Τί ήσαν τα ρομπότ στο Νησί των Φαιάκων.
Πώς αποξήραναν τη λίμνη της Κωπαΐδας οι Μυκηναίοι.
Πώς οι Ευβοείς, μετά τους Σκοτεινούς Αιώνες, μεταφύτευσαν την Ελληνική Τεχνολογία στην Ιταλία.
Πώς ήταν η κινητή γέφυρα του Ευρίπου το 400 π.Χ.
Πώς λειτουργούσαν τα Αυτόματα στην Αλεξάνδρεια του 3ου αι. π.Χ.
Ο συγγραφέας, καθηητής και φιλόσοφος, δίνει πραγματικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις για το τεχνολογικό θαύμα Της αρχαίας Ελλάδας . Στην εποχή του Νόλαν και της «Οδύσσειας» που ξαναδιαβάζει τον «μύθο», ο Τάσιος μας μαθαίνει όσα στα σχολεία μας δεν διδάσκονται, γιατί έχουν κάνει την Ιστορία στείρα απομνημόνευσή ονομάτων και ημερομηνιών αποκομμένη από τον άνθρωπο. Απολαυστικό και διαφωτιστικό.
«Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια»- Ουκλές, Νταβίντ (Μεταίχμιο)
Σ’ ένα ιβηρικό «Μακόντο»… Η ιστορία ενός στρατιώτη που σκίζει το δέρμα του για να βγάλει την τέφρα που έχει συσσωρευτεί, ενός ποιητή που ράβει τη σκιά ενός κοριτσιού μετά από έναν βομβαρδισμό, και ενός δασκάλου που διδάσκει στους μαθητές του να κάνουν τους νεκρούς· ενός στρατηγού που κοιμάται δίπλα στο κομμένο χέρι μιας αγίας, ενός τυφλού παιδιού που ανακτά την όρασή του κατά τη διάρκεια μιας διακοπής ρεύματος, και μιας χωριατοπούλας που βάφει μαύρα όλα τα δέντρα του κήπου της· ενός ξένου φωτογράφου που πατάει μια νάρκη και δεν σηκώνει το πόδι του για σαράντα χρόνια, ενός άντρα από την Γκερνίκα που οδηγεί μέχρι το κέντρο του Παρισιού, και ενός τραυματισμένου σκύλου του οποίου το αίμα θα βάψει τη λωρίδα μιας σημαίας.
Η πλήρης ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και μιας Ιβηρικής που υποφέρει, όπου το φανταστικό υπογραμμίζει τη σκληρότητα της πραγματικότητας, όπου τα ανώνυμα μέλη μιας συμμορίας διασταυρώνονται με τους Λόρκα και Ουναμούνο, Χέμινγουεϊ και Όργουελ, Μπερνανός και Πικάσο.Ποιητικό, γκροτέσκο, όμορφο και παραληρηματικό, το βιβλίο του Ucles ξεδιπλώνει μαεστρικά την ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου.
Διαβάστε το και αναλογιστείτε τον δικό μας Εμφύλιο, τον Γιουγκοσλαβικό, το μίσος των Βαλκανίων και της Ιβηρικής. Βιβλία που δεν αναμοχλεύουν πάθη, αλλά σε βυθίζουν στην ουσία της κάθε εμφύλιας σύρραξης, του απύθμενου μίσους, που κάνει τον άνθρωπο να χάνει την ανθρώπινη υπόσταση του και να γίνεται χειρότερος από το πιο άβουλο κτήνος υπηρετώντας ιδεολογίες δίχως σκοπό, πλην της εξόντωσης του αντιπάλου, αντιφρονούντα, διαφορετικού..
«Χωρίς πατρίδα και θεό/Ελ Σιντ ή μια ιστορία συνόρων» Πέρεθ Ρεβέρτε, Αρτούρο (Πατάκης)
Εξορισμένος από το βασίλειο της Καστίλλης και τον βασιλιά Αλφόνσο ΣΤ, ο Ρούι Ντίας προσφέρει τις υπηρεσίες του, καθώς κι εκείνες των αφοσιωμένων του πολεμιστών, σε όποιον πληρώνει καλύτερα. Σε αυτή τη μάχη επιβίωσης σε εχθρικό έδαφος, η δύναμη του χαρακτήρα του και οι εξαιρετικές του ικανότητες θα του χαρίσουν σύντομα τον τίτλο του Σίντι Καμπιτούρ, του αφέντη του πεδίου της μάχης.
Με τον απαράμιλλο τρόπο του, ο Ρεβέρτε μάς παρασύρει στο επίκεντρο του χαλασμού στην Ισπανία του 11ου αιώνα, εποχή αντίπαλων βασιλιάδων, αιματοβαμμένων συγκρούσεων και ανίερων συμμαχιών ανάμεσα σε χριστιανούς και Μαυριτανούς. Απέναντι στον απλουστευτικό, μανιχαϊστικό μύθο του πατριώτη Ελ Σιντ, ο Ρεβέρτε αποκαλύπτει το συγκλονιστικό πορτρέτο του ασύγκριτου πολεμικού ηγέτη, του εμπνευσμένου εμψυχωτή, του στρατηγού με το αμετακίνητο αίσθημα τιμής. Το βιβλίο αυτό είναι ένα επικό, μεγαλειώδες μυθιστόρημα και ταυτόχρονα μια σπάνιας αλήθειας καταβύθιση στην καρδιά της Ιστορίας
Μια μυθική μορφή της Ισπανικής Ιστορίας ,της επανάκτησης ,των εδαφών της Ισπανίας από τους Άραβες με την πένα ενός συγγραφέας γαλουχημένου στο ιστορικό μυθιστόρημα. Ένα β βιβλίο ,που βγαίνει σε μια εποχή που η Ευρώπη ταλανίζεται από τον μουσουλμανικό κίνδυνο και η ηγεσία της αρνείται να αφυπνιστεί. Τυχαία η κυκλοφορία του σήμερα ,ίσως ναι ,ίσως και όχι.
«Αβάνα, Περιπλανήσεις στον χώρο και στον χρόνο»- Παδουρα Λεονάρδο (Καστανιώτης)
Τα καλά μυθιστορήματα, κυρίως τα αστυνομικά, εμφανίζεται ένας χαρακτήρας εξίσου σημαντικός όσο και ο πρωταγωνιστής: είναι η πόλη μέσα στην οποία διαδραματίζονται τα γεγονότα. Γι’ αυτό και δεν υπάρχει καλύτερος οδηγός για να γνωρίσει κανείς την Αβάνα από τον Λεονάρδο Παδούρα, τον άνθρωπο που στα μυθιστορήματά του ξέρει πώς να πιάνει τον σφυγμό της σε διαφορετικές εποχές. Αυτό το βιβλίο, δοσμένο σαν μια ιδιότυπη, παράλληλη αυτοβιογραφία του ίδιου του συγγραφέα, αποτελεί μια μοναδική περιήγηση στις γειτονιές της κουβανικής πρωτεύουσας, από τη Μαντίγια μέχρι τη Ράμπα. Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ πλαισιώνονται, αντιστοίχως, με σχετικά αποσπάσματα μυθιστορημάτων του Παδούρα. Επίσης, στο δεύτερο μέρος, συγκεντρώνονται κείμενα για τις πλέον άγνωστες και εκπληκτικές πλευρές πολλών περιοχών της Αβάνας, καθώς και για την πορεία ενός εμβληματικού ήρωα: δεν είναι καθόλου δύσκολο να δούμε τα προπλάσματα των υποθέσεων του Μάριο Κόντε. Ο Παδούρα, δεινός παρατηρητής, ευαίσθητος για τα περασμένα, διαθέτει την ξεχωριστή ικανότητα να μας κάνει να ζούμε στην πόλη του παρόντος και, την ίδια στιγμή, να μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε στον χρόνο για να αγγίξουμε το λαμπερό παρελθόν της.
Μια συναρπαστική βόλτα στην Αβάνα με έναν εξαιρετικό, απαράμιλλο ξεναγό, τον ίδιο τον Λεονάρντο Παδούρα.
«Αυτό είναι ένα βιβλίο που ήθελα πάντα να γράψω. Μόνο πραγματοποιώντας μια τέτοια άσκηση εξορκισμού θα μπορούσα να ικανοποιήσω μία από τις πιο σταθερές εμμονές μου. Και συνήθως είμαι αρκετά εμμονικός. Αυτό το βιβλίο είναι ένα τραγούδι αγάπης για την πόλη που γεννήθηκα και ζω, όπου γράφω και υποφέρω, το σημείο του κόσμου στο οποίο ανήκω, σαν αμετάκλητη ευλογία ή συμφορά: σαν το νερό που σε τούτο το νησί μάς κυκλώνει από παντού»
Ακόμη και αν οι διακοπές σας είναι σε ένα διαμερισματάκι που βλέπει στον ακάλυπτο στην Κυψέλη, η πένα του Παδούρα θα σας μεταφέρει στην αγαπημένη του πόλη, όπως δεν θα την δείτε με κανένα τουριστικό γραφείο που ειδικεύεται στην Κούβα ,ούτε με τα μάτια του Δυτικού τουρίστα που στο βάθος του ανθρωπισμού του, κουβαλά τα δολάρια . Βυθιστείτε στο σύμπαν του Παδούρα και μετά ξαναδιαβάστε τα βιβλία του, γεμίζοντας αρώματα Καραϊβικής, την υγρασία πλέον την έχομε και εδώ δεδομένη.
«Θα σπείρουμε τον όλεθρο» Ντέκερ, Κάιλ (Έρμα)
Ο Άλεξ Ντάματζ είναι ένας νεαρός πάνκης με μπλε μοϊκάνα και κουρελιασμένο δερμάτινο μπουφάν, που βγάζει τα προς το ζην παριστάνοντας τον ιδιωτικό ντετέκτιβ και αναλαμβάνοντας μικροδουλειές για φίλους και ομοϊδεάτες. Όταν ο χαρισματικός Τζέρι Ρας, τραγουδιστής του δημοφιλούς πανκ συγκροτήματος Bad Chemicals, βρίσκεται νεκρός στα καμαρίνια μετά από μια εκρηκτική συναυλία, η αστυνομία σπεύδει να αποδώσει τον θάνατό του σε υπερβολική δόση ναρκωτικών και να κλείσει βιαστικά την υπόθεση.
Μια μυστηριώδης γυναίκα, όμως, δεν πείθεται από την επίσημη εκδοχή και ζητά από τον Άλεξ να ανακαλύψει τι πραγματικά συνέβη εκείνο το βράδυ.Η έρευνα για τα ίχνη του νεκρού μουσικού θα οδηγήσει τον Άλεξ σε μια επικίνδυνη διαδρομή στα σκοτεινά στέκια της πόλης. Ποιος ήταν πραγματικά ο Τζέρι Ρας και γιατί ο θάνατός του φαίνεται να απασχολεί ανθρώπους που δεν θα έπρεπε να έχουν καμία σχέση μαζίτου; Καθώς τα ερωτήματα πληθαίνουν, η υπόθεση παίρνει απροσδόκητη τροπή και ο Άλεξ παρασύρεται στη δίνη ενός συστήματος βίας και εξουσίας, όπου νεοναζί σκίνχεντ, διεφθαρμένοι αστυνομικοί, σκληροί μαφιόζοι και αδίστακτοι πολιτικοί αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας.
Με καταιγιστικό ρυθμό, ευρηματική γραφή, άφθονο μαύρο χιούμορ και συνεχείς ανατροπές, το Θα σπείρουμε τον όλεθρο συνδυάζει στοιχεία του κλασικού νουάρ με το ανατρεπτικό πνεύμα του πανκ. Μέσα από τη μουσική, τις ιδέες, τους μύθους και τις αντιφάσεις μιας ολόκληρης εποχής, ο Κάιλ Ντέκερ συνθέτει ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα που αντλεί την έμπνευσή του από την ιστορία και τα πρόσωπα της πανκ μουσικής σκηνής και της αμερικανικής αντικουλτούρας των αρχών της δεκαετίας του 1980.
Ένας αλλιώτικος ντετέκτιβ σε μια ιστορία που αναμιγνύει την ανεξάρτητη αμερικάνικη πανκλ σκηνή, την ακροδεξιά, τη Μαφία, την διαφθορά των συστημάτων εξουσίας, Δήμος , Αστυνομία, τον υπόκοσμο και δίνει εάν πανκ ροκ, νουάρ μυθιστόρημα που θα μιλήσει στις γενιές του 80-90 που βίωσαν αυτές τις καταστάσεις και γεμίζουν σήμερα τις συναυλίες των OFFSPRING,BAD RELIGION.
«Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων» Κόου, Τζόναθαν (Πόλις)
Η Μαρία είναι μια νεαρή γυναίκα που ζει στα περίχωρα του Μπέρμιγχαμ. Αδιάφορη από επιλογή και αναποφάσιστη από τη φύση της, θεωρεί πως γίνεται πολύς θόρυβος για το τίποτα. Δεν επέλεξε να γεννηθεί, ούτε να γίνει αυτό που είναι. Δεν επέλεξε τους ανθρώπους που θα συναντούσε: εγωμανείς, κλεπτομανείς, παρανοϊκούς, φανατικούς θρησκευόμενους, και, τον χειρότερο απ’ όλους, τον μελλοντικό της σύζυγο, τον Μάρτιν.
Ξαφνικά αρχίζει να νιώθει σαν κάποιος να την έχει τοποθετήσει στον κεντρικό ρόλο μιας θλιβερής και κάπως σκληρής μικρής κωμωδίας. Δοκιμάζει όλους τους συνηθισμένους τρόπους για να γεμίσει τον χρόνο της, όπως της έχουν μάθει –μαγειρεύει, βρίσκει δουλειά, γίνεται μητέρα–, όμως η απογοήτευσή της μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Μόνο ο γάτος της, με την ήρεμη αδιαφορία του, της γεννά την ιδέα ότι ίσως μια μορφή ευτυχίας είναι εφικτή. Αλλά πώς μπορεί να είναι κανείς ευτυχισμένος όταν η ζωή του μοιάζει με διαδοχή από ατυχήματα, από συμπτώσεις…Θα καταφέρει ποτέ να πάρει τον έλεγχο της ζωής της ή η ιστορία της είναι καταδικασμένη να τελειώσει όπως άρχισε – κατά τύχη; Τι επιφυλάσσει η μοίρα στη γυναίκα των συμπτώσεων; Το πρώτο μυθιστόρημα του Τζόναθαν Κόου, Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων, περιγράφει τη ζοφερή ιστορία της Μαρίας και των διαψεύσεών της. Με σταθερή πρόθεση τη διαύγεια και την απομυθοποίηση, ο συγγραφέας προχωρά σε μια κατεδάφιση των καθιερωμένων αντιλήψεων περί ευτυχίας, υπονομεύοντας με λεπτή ειρωνεία ό,τι θεωρείται αυτονόητο στην κοινωνική ζωή.
Η πρώτη συγγραφική δουλειά του Κόου, περιέχει όσα αγαπήσαμε στον συγγραφέα [που αγάπησε αλλά και αποδόμησε τόσο όμορφα την Βρετανία των 90ς,00ς. Για τους φίλους του μεγάλου Βρετανού συγγραφέα, αναγκαίο ανάγνωσμα.
«Ο βασιλιάς της στάχτης»- Κόσμπι ΣΑ (Gutenberg)
Ένα τηλεφώνημα αλλάζει τη ζωή του Ρόμαν, επιτυχημένου οικονομικού συμβούλου στην Ατλάντα. Ο πατέρας του χαροπαλεύει. Η αδερφή του αγωνίζεται να σώσει την οικογενειακή επιχείρηση, ένα αποτεφρωτήριο, και να ανακαλύψει τι συνέβη στη μητέρα τους που εξαφανίστηκε όταν ήταν παιδιά. Ο αδερφός του χρωστά χρήματα σε γκάνγκστερ και το ατύχημα του πατέρα του δεν ήταν παρά μια προειδοποίηση για το τι θα συμβεί και στον ίδιο, αν δεν τους πληρώσει. Ο Ρόμαν πρέπει να επιστρέψει στη μικρή, βίαιη πόλη όπου γεννήθηκε. Συνηθισμένος να ενεργεί με πονηριά και να εξασφαλίζει κέρδη και για τον ίδιο και για τους πελάτες του, πιστεύει πως θα καταφέρει να χειριστεί τους γκάνγκστερ και να σώσει την οικογένεια του.
Μοντέρνο Αμερικανικό νουάρ, γεμάτο από την διαφυλετική βία, τη βία του πεζοδρομίου και την αιώνια σύγκρουση των «μορφωμένων», χαρτογιακάδων με το πεζοδρόμιο.
«Μέρες Χωρίς Αλκοόλ»- Ντίγκλερ, Μάικλ (Gutenberg)
Μην ανησυχείτε για όσα έκανε ο Ντένις Μονκ όταν έπινε. Τώρα είναι νη?άλιος, έτοιμος να επιστρέψει στην κανονική ζωή, αρκεί να γίνει ξανά αποδεκτός. Όταν οι γονείς του δεν τον δέχονται στο σπίτι, ο 26χρονος περνάει το πρώτο του νηφάλιο καλοκαίρι σε σπίτια φίλων. Τότε συνειδητοποιεί πως η απεξάρτηση δεν έφερε το ευτυχές τέλος, όπως πίστευε, αλλά είναι η αρχή ενός νέου αγωνιώδους κεφαλαίου της ζωής του. Το πρώτο μυθιστόρημα του Μάικλ Ντίγκλερ, βραβευμένο με το PEN/Hemingway Award. «Αληθινή, χιουμοριστική και συγκινητική απεικόνιση της ζωής μετά τον εθισμό», όπως τονίζει η επιτροπή του βραβείου. «Ένα πραγματικά ευφυές μυθιστόρημα από έναν ευφυέστατο συγγραφέα» (Percival Everett). Ο Μάικλ Ντίγκλερ ζει στο Λος Άντζελες, όπου κάνει διδακτορικό στη δημιουργική γραφή και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας.
Μοντέρνα απεικόνιση μιας άλλης όψης του εθισμού αλλά και της απεξάρτησης που δε εστιάζει μόνο στον εθισμένο αλλά και στον περίγυρο του. Η επόμενη ημέρα, μετά την απεξάρτηση με χιούμορ αλλά και απογοήτευση/πικρία γιατί η ζωή δεν συγχωρεί, όπως οι μοντέρνοι ψυχολόγοι.
«Το ημερολόγιο ενός βαρυποινίτη»- Μπαλερμας Ευάγγελος (ΚΕΔΡΟΣ)
Ο Βαγγέλης Μπαλέρμας, δεν ήταν λούμπεν προλετάριος, αλλά παιδί μεσοαστκής οικογένειας. Από μικρός προτίμησε την αλητεία, την ελεύθερη ζωή και γενικά δεν ήθελε τους περιορισμούς του αστικού περιβάλλοντος. Γεννημένος πριν τον ΒΠΠ, επέζησε στην κατοχή, όντας σαλταδόρος, συναναστρεφόμενος ανθρώπους με ανεπτυγμένο το αίσθημα της επιβίωσης και αναγκαστικά λόγω εποχής της παραβατικότητας. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην αναφορά του για τις εκτελέσεις από τον ΕΛΑΣ αντιφρονούντων στην ΟΥΛΕΝ και πως την γλύτωσε ο ίδιος, που ήταν αυτό που σήμερα θα χαρακτηρίζαμε «απολτιτκ». Η συνέχεια της ζωής του περιλάμβανε σειρά κλοπών και επισκέψεων σε φυλακές, δικαστικές αίθουσες, αρχαιοκαπηλία και μια εκ των έσω περιγραφή των Ελληνικών φυλακών του 70-80 καθώς και του τιμωρητικού Δικαστικού συστήματος που αποτελεί πολύτιμο τεκμήριο για κάθε κοινωνιολόγο μαζί με τα βιβλία του Ηλία Πετρόπουλο από πρώτο χέρι εμπειριών, όμως.
Ο Μπαλέρμας δεν ηθικολογεί. Αποδέχεται την τιμωρία και μας μυεί σε ένα κόσμο που οι τοίχοι, τα τείχη και τα συρματοπλέγματα δεν σωφρονίζουν μόνο μεγαλώνουν το χάσμα του εγκλείστου από την ζωή έξω. Γλαφυρός, με χιούμορ, πικρία και μεταδοτικότητα απεικονίζει τον μικρόκοσμο της φυλακής με όλα τα προβλήματα του, δίχως να ωραιοποιεί, αλλά αποδίδοντας την πραγματική ανάγκη για όσους βρεθούν πίσω από τα κάγκελα, να έχουν μια πραγματική ευκαιρία αναμόρφωσης, που το Ελληνικό σύστημα Δικαιοσύνης και Φυλακών δεν δίνει. Περιγράφει δικαστές, αστυνομικούς φύλακες αλλά και συγκρατουμένους, όπως είναι με πάθη, συμπάθειες και αντιπάθειες που καθορίζουν με μια άσχημη μέρα τους, την ελευθερία ή την συνέχιση της φυλάκισης ενός ανθρώπου. Δεν αγιοποιεί τους φυλακισμένους και σίγουρα δεν δικαιολογεί τη λογική Παρασκευόπουλου, αλλά χτυπά την καμπάνα, ο,τι μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά και όπως και ο ίδιος λέει μετά την πρώτη του θητεία ως έγκλειστος από μικροκακοποιός βγήκε επιστήμονας κλέφτης. Για μια εποχή που η λέξη φιλότιμο είχε νόημα και στις φυλακές ,που χάθηκε με τους δήθεν μάγκες και τους εισαγόμενους κακοποιούς από το 90 και μετά. Εξαντλημένο αλλά αξίζει να το ψάξετε.
«Μονοκόκαλος» -Ανδρέας Κανάς-(Εκδόσεις Βέργος)
Ένα βιβλίο σπάνιο από πολλές απόψεις. Πρώτα από όλα είναι εκτός κυκλοφορίας εδώ και χρόνια. Κατάφερα και βρήκα ένα αντίτυπο χάρη στον παλαιοβιβλιοπώλη Γιώργο Ζούκα. Επίσης είναι μια από τις λίγες αυτοβιογραφίες ενός μέλους του Αθηναϊκού υποκόσμου, ο οποίος πέρασε στο άλλο άκρο, αυτό της πολιτικοποιημένης αντίστασης, ταυτίστηκε με την Ελληνική αριστερά αλλά βίωσε την «αγάπη» των Σοβιετικών συντρόφων στα γκούλαγκ, μέσα από μια ζωή που ξεπερνά κάθε κινηματογραφικό σενάριο.
Ο Ανδρέας Κανάς, γόνος μιας μεσοαστικής οικογένειας, είχε από την εφηβική ηλικία έφεση στο περιθώριο. Ο ίδιος με ικανότητες στην οργάνωση μικροληστειών και λιγότερο στην τέχνη των χαρτιών έγινε αποδεκτός και λόγω κοψιάς απέκτησε το προσωνύμιο, «Μονοκόκαλος῾
Η ζωή όμως φέρνει τα πάνω κάτω. Ο Β ΠΠ αλλάζει τα πάντα. Ο Κανάς, με τη συνθηκολόγηση, αποφασίζει να βρει τρόπους επιβίωσης. Συνεργάζεται με άλλους μικροπαράνομους και στοχεύει, Γερμανούς και Ιταλούς, ως σαλταδόρος, ανήλικος ακόμα, αλλά και εύπορους μαυραγορίτες με τη βοήθεια δύο συνεργατών του, ο ένας μάλιστα αστυνομικός. Στην προσπάθεια του, να δώσει σε καλή τιμή όπλα που βρίσκει μέσω των συνεργατών του, γνωρίζεται με το ΕΑΜ και τις Αθηναϊκές εκδοχές του. Σύντομα ο Κανάς, αν και αρνείται την εργασία ως τιμωρία στο ελεύθερο πνεύμα του, θα ενστερνιστεί τις κομμουνιστικές αντιλήψεις σε δική του απόδοση, που περιλαμβάνει απαλλοτριώσεις περιουσιών και βέβαια άρνηση εργασίας. Θα πάρει μέρος στα Δεκεμβριανά, πολεμώντας και τραυματιζόμενος και με τη λήξη των εχθροπραξιών σε ένα βαρύ κλίμα, θα καταφέρει μέσω της μητέρας του να διαφύγει μαζί με τα αδέλφια του στην Αίγυπτο, για να γνωρίσει τον πραγματικό του πατέρα.
Η Αίγυπτος είναι ένα ακόμα κεφάλαιο περιπετειών. Αρνητής εργασίας, θα εμπλακεί με τους τοπικούς μικροκακοποιούς σε νέες επιχειρήσεις, ενώ ταυτόχρονα θα συνεχίσει τις επαφές με αριστερούς διανοούμενους και μη. Από τη μία ο αμετανόητος ερωτοτρόπος και μικροκακοποιός, από την άλλη ο στρατευμένος κομμουνιστής ή καλύτερα αναρχοκομουνιστης, θα συμπλεύσουν, μέχρι το Αιγυπτιακό κράτος να διαλύσει την οργάνωση τους και ο ίδιος να επιστρέψει ακόμη μια φορά στην μοίρα του καταζητούμενου, αφού έχει περάσει και μερικές πολύ ωραίες στιγμές στις Αιγυπτιακές φυλακές. Η προσπάθεια του για σωτηρία, θα τον οδηγήσει στην παράνομη μετανάστευση. Μπαίνει σε ένα πλοίο, κρυφά και με χαρά μαθαίνει εν πλω ότι προορισμός είναι η Σοβιετική Ένωση, ο παράδεισος των απανταχού Κομμουνιστών.
Στην Οδησσό θα γνωρίσει από πρώτο χέρι την Σοβιετική γραφειοκρατία και το φόβο απέναντι σε καθετί ξένο, καθετί που έρχεται από τον έξω κόσμο κ μπορεί να μολύνει τα «αγνἀ» Σοβιετικά πρότυπα και ιδεώδη. Η Σοβιετική γραφειοκρατία, δίχως πολλά πολλά, θα τον στείλει , εποχή εκκαθαρίσεων γαρ, στα Σοβιετικά Γκούλαγκ. Πορεία με τρένα στα βάθη της Σοβιετικής Ένωσης και γνωριμία με το Σοβιετικό υπόκοσμο και Σοβιετικούς Ελληνικής καταγωγής. Ο δαιμόνιος Κανάς, έχει σκοπό την επιβίωση και όπλο την άρνηση της εργασίας, οδηγώντας δεσμοφύλακες και διοικητές στρατοπέδων σε απόγνωση.. Όμως ο πολυμήχανος Κανάς, θα επιβιώσει και με τη βοήθεια Ρώσων συντρόφων που θα φτάσουν στη Μόσχα, η αλήθεια θα αποκατασταθεί. Με τη συνεργασία του με Ρωσοπόντιους, στο στρατόπεδο που περιμένουν τον επαναπατρισμό τους, θα επιβιώσει μαχόμενος άλλους κρατουμένους με καταγωγή από τη Γερμανία ή άλλα μέρη της Ευρώπης και θα γνωρίσει κρατούμενους ακόμη και από τις Η.Π.Α, ανθρώπους που θα του φανούν χρήσιμοι στο μακρινό μέλλον. Ο «Μονοκοκαλος» αναγνωρίζει πλέον ότι η Σοβιετική Ένωση μπορεί να αλλάξει μόνο μέσα από το αίμα και τη σύγκρουση και ότι ποινικοί κατάδικοι σαν αυτόν, έχουν παντού τον ίδιο εχθρό το σύστημα, που ανεξαρτήτως κόμματος φορά τον σκοτεινό μανδύα της εξουσίας.
Η επιστροφή του στην Οδησσό και την Μόσχα, θα του δώσει την ευκαιρία να γνωρίσει τον Σοβιετικό τρόπο ζωής, που τον συνθλίβει με το εργοταξιακό του ύφος. Ο Κανάς, είναι αμετανόητος αρνητής του συστήματος, που γνωρίζει την κρατική βία και καταστολή από το αστικό κράτος τον Σοβιετικό παράδεισο και αδυνατεί να αποδεχτεί την ζωή του απλού πολίτη. Η εργασία αποτελεί για αυτόν έγκλημα καθοσιώσεως και στηρίζει τα πιστεύω του, με προσωπικές θυσίες μέχρι τέλους. Το τέλος που δεν ήρθε ποτέ, γιατί το θράσος του, το συνόδευσε μια παροιμιώδης τύχη που τον βοήθησε να επαναπατριστεί. Το τέλος τον βρίσκει στο Παρίσι, ζωγράφο με το βιβλίο αυτό να κυκλοφορεί σε Γαλλική και Ελληνική έκδοση, απόδειξη ότι η ζωή γράφει σενάρια που ξεπερνούν και τον πιο ευφάνταστο σεναριογράφο.
Και οι απαραίτητες και αναγκαίες μουσικές προτάσεις
- Michael Μonroe- "Outerstellar"
- The Black Crowes - A Pound Of Feathers
- Greyhawk- "Warriors of Greyhawk"
- TEMPLE BALLS- "Temple Balls"
- All Them Witches – House Of Mirrors
- Armored Saint- "Emotional factory reset"
- DEEP PURPLE-"Splat"
- Social distortion- "Born to kill"
- When Rivers Meet - "Rhythm Rust & Static"
- Jay Buchanan - "Weapons Of Beauty"
- Erik Grönwall - "Bad Bones"
- Ashley McBryde -" Wild"
- Tedeschi Trucks Band - "Future Soul"
)
