Song of the week-Jay Buchanan - True Black

 Song of the week-Jay Buchanan - True Black 

 Official Visualizer for Jay Buchanan's new single "True Black" from his upcoming album 'Weapons of Beauty,' out February 6, 2026

Pre-order / pre-save here: https://30tgrs.ffm.to/weaponsofbeauty

Video Credits: Filming and Editing by Matt Wignall

Song Credits: 

Written by Jay Buchanan

Vocals & Acoustic Guitar: Jay Buchanan
Guitar: JD Simo
 Bass- Brian Allen
Drums- Chris Powell
Pedal Steel- Leroy Powell
Keyboards - Phillip Towns

Produced by Dave Cobb
Recorded by Tom Tapley and Darrell Thorp
Recorded at Georgia Mae Studio, Savannah, GA 
Mixed by Jack Emblem
Mastered by Pete Lyman/ Infrasonic Mastering 
Acoustic and Electric Guitar - Dave Cobb
Production coordination - Andrew Brightman
Additional engineering - Ethan Barrette


Follow Jay Buchanan:
Instagram -  @jaythebirdthatsings  
Website - https://www.weaponsofbeauty.com

Lyrics:
As I walk side by side 
With the wicked and the righteous
I do wonder to which one of them 
I truly belong.
I have tread the narrow path
I have stumbled through the darkness.
And the right I’ve done by many
Is all for those that I’ve done wrong.
Paint my casket true black.And for all I might have cost you,
I hope to earn it back.
Shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.
I have listened many a year
To the greatest ever known.
Speaking truth truer than
Any voices I have ever heard.
So child give me your ears
And between them I will sew
A crop of plenty that will fruit
With every stolen word.
Paint my casket true black.
And for all I may have taught you 
I know you’ve taught me back. 
shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.
I have been deep into the cave
I have pulled out many a stone.
Common as John or shining bright
Mine to carry and mine to hold.
I have pulled out ragged people
That got too used being alone.
Shoulder to shoulder up to the light
And that’s where I found my gold.
Paint my casket true black
If you catch me too far from home
I hope you’ll bring me back. 
shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.
As I walk side by side 
With the wicked and the righteous
I do wonder to which one of them 
I truly belong.
I have tread the narrow path
I have stumbled through the darkness.
And the right I’ve done by many
Is all for those that I’ve done wrong.
Paint my casket true black.And for all I might have cost you,
I hope to earn it back.
Shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.

Colson Whitehead- «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (Ίκαρος)

 

Colson Whitehead- «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (Ίκαρος)

Διαβάζουμε τόσα πολλά για τα κινήματα για την φυλετική ισότητα και πώς επηρεάζουν τον άμεσο εκφραστή τους στην τέχνη, την λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Διαβάζουμε όμως ελάχιστα για τη νέα γενιά συγγραφέων που αν και με κολεγιακή, προσεγμένη γραφή, όπως λέει και ο φίλος μου η «Πτήση του Πηγάσου» ανατρέχουν στην υποκουλτούρα της παλπ λογοτεχνίας, των αστυνομικών μυθιστορημάτων και τα ενδύουν με τον μανδύα της αληθοφάνειας μέσα από την εισαγωγή πραγματικών χαρακτήρων της μαύρης παραβατικής κοινότητας. Ανθρώπων του κοινού ποινικοί δικαίου που επέζησαν της εποχής και δημιούργησαν τους δικούς τους θρύλους παράλληλα με αυτούς του Δόκτορα Κινγκ και του Μάλκομ Χ, επηρεάζοντας άμεσα την ζωή του λούμπεν προλεταριάτου και των φτωχών συνοικιών της Ν. Υόρκης και δη του Χάρλεμ.

Ο Whitehead όπως και στα «Αγόρια του Νίκελ» δεν αφορίζει τον ρατσισμό και την περιθωριοποίηση , ούτε ωραιοποιεί την παραβατικότητα. Αντίθετα θέτει τις πραγματικές διαστάσεις των παράλληλων κοινοτήτων, μαύρων, λευκών και τις υποομάδες, Ιταλοί, Εβραίοι, Έλληνες, μετανάστες, λευκοί χιλμπίλις και πλουτοκράτες. Το δικό του ψηφιδωτό, χωράει τον νέγρο εγκληματία από πεποίθηση που έμαθε την τέχνη του φόνου στον Αμερικάνικο Στρατό στον Β ΠΠ και την μετέφερε στο αστικό πεδίο του Χάρλεμ. Του λευκού μπίτνικ που αγκαλιάζει τα ναρκωτικά και την τζαζ σκηνή, επιζητώντας να λυτρωθεί από το όνομα της οικογένειας που είναι ανάμεσα σε αυτές των πρώτων αποίκων που αγόρασαν την Νέα Υόρκη από τους Ινδιάνους αλλά και του μαύρου μικροεγκληματία Φρέντι, του ξαδέλφου του κεντρικού ήρωα Ρέι Κάρνει, ενός ανθρώπου που άγεται και φέρεται από τη μοίρα, φτωχοδιάβολος που ελπίζει να πιάσει την καλή και χρησιμοποιεί κάθε μέσο , είτε λέγεται η γοητεία του περιθωρίου που ασκεί περιστασιακά σε λευκά κολεγιο κόριτσα για να βρει κρεβάτι να κοιμηθεί για τη νύχτα ή νύχτες. Είτε συνεργασία με πρεζέμπορους και νταβατζήδες για να έχει τα προς το ζην, αποστεωμένος, απισχνασμένος και μόνιμη έννοια για τον ξάδελφο του Ρέι.

Ο Ρέι για τους πελάτες του και τους γείτονές του στο Χάρλεμ, ο Ρέι Κάρνεϊ είναι ένας έντιμος άνθρωπος, ένας μαγαζάτορας που κάνει ό,τι μπορεί για να συντηρήσει τον ίδιο και την οικογένειά του. Ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι αυτή η βιτρίνα κανονικότητας είναι γεμάτη ρωγμές. Αυτή η εικόνα της κανονικότητας, αναδεικνύει τα κενά της, την ευθρυπτότητα της , με μαεστρία από τον Whitehead. Παρέα με την αποκάλυψη του οικογενειακού παρελθόντος του Ρει. Με πατέρα μικροκακοποιό, που τον μεγάλωσε σκληρά, με τη ζώνη βούρδουλα και τις καλές λέξεις να σπανίζουν, με τους κανόνες του δρόμου και αναμνήσεις από συναντήσεις σε πορνεία, τεκέδες και δώρα από άλλους του σιναφιού που επισκέπτονταν τον πατέρα για να κανονίσουν την επόμενη δουλειά. Ο Κάρνει θέλει να λειτουργήσει ο πατέρας του σαν τον βορά στην πυξίδα, ενδεικτικά,ως σημείο αποφυγής.

Όμως η πραγματικότητα στην γεμάτη φυλετικούς διαχωρισμούς που υποχωρούν Νεα Υόρτκη δεν επιτρέπει Αγίους ή αμαρτωλούς. Επικροτεί την ευλυγισία των ηθικών αξίων, με κύριο γνώμονα την επιβίωση. Η μπεσα, η οικογένεια, οι δεσμοί αίματος δοκιμάζονται από την ανάγκη της επιβίωσης. Ο Ρει Κάρνει, καταστηματάρχης, πατέρας ενός μικρού κοριτσιού, δεν γνωρίζει την απαξίωση από τους λευκούς, άλλωστε στοχεύει στο μαύρο αγοραστικό κοινό. Απαξιώνεται από την μαύρη μικροαστική κοινότητα, με τον κανόνα της καφέ σακούλας. Πιο σκούρο δέρμα δεν γίνεται δεκτό σε λέσχες μαύρων ,δεν στηρίζεται οικονομικά. Παρίες σε κοινότητες παριών.,όπως και στις φυτείες, κάποιοι σκλάβοι έχουν καλύτερη θέση. Ο Ρει, θυμάται το παρελθόν του πατέρα του, το αντικρύζει μπροστά του, χάρη στον μικροκακοποιό ξάδερφο του, που τον εμπλέκει στην πρώτη από τις τρεις σπονδυλωτές και εν μέρει αλληλένδετες ιστορίες του βιβλίου.

Ο μικροαπατεώνας ξάδελφος του Ρέι, ο Φρέντι, τον εμπλέκει στη ληστεία του ξενοδοχείου Theresa. Ο Ρέι ανακαλύπτει ότι εγκλιματίζεται με ευκολία στον υπόκοσμο του Χάρλεμ. Η αναδρομή στην οικογενειακή του ιστορία του, ξεκαθαρίζει ότι μέρος του ποτέ δεν έφυγε από εκεί και σύντομα η πελατεία του αποτελείται πλέονκαι από διεφθαρμένους αστυνομικούς, βίαιους γκάνγκστερ, πορνογράφους της πεντάρας και άλλα αποβράσματα εκτός των μάυρων που ονειρεύονται ένα σαλόνι με δόσεις.

Στην πρώτη ιστορία, η αφύπνιση του Καρνει τον οδηγεί σε έναν αγώνα επιβίωσης στον οποίο , το οικογενειακό ιστορικό του πατέρα του, του εξασφαλίζει σκληροτράχηλους αλλά πιστούς συντρόφους και τον βοηθά να μετρηθεί με τον εαυτό του, τα θέλω του και τον κόσμο του μικροεγκλήματος. Από Εβραίους κλεπταποδόχους μέχρι τους νέγρους γκάγκστερ που ελέγχουν το Χάρλεμ.

Στη δεύτερη ιστορία, ο πατέρας του Ρει, παίρνει το πάνω χέρι και τονίζει έστω και μετα θάνατο στο γιο του, τις ηθικές αξίες του πεζοδρομίου με τις οποίες μεγάλωσε και τον ώθησαν να ξεχωρίσει μέσα από το κολέγιο λογιστικής και το δικό του μαγαζί. Ο πατέρας του Κάρνει, με τη σκιά του και τη σκιώδη βοήθεια του, δίνει στο γιο του, το εφαλτήριο για να ανοίξει τα εμπορικά φτερά του αλλά και τον αντίθετο πόλο για να κινηθεί ηθικά στο νέο κόσμο που ανοίγεται μπροστά του, απελευθερώνοντας τον από το άγχος της επιβίωσης στην άμεση καθημερινότητα. Ξεπληρώνει την σκληρή στάση του, με τρόπο που αποτελεί έκπληξη αλλά και δικαίωση του, ως μιας ιδιαίτερης και δύσκολης προσωπικότητας, που με τον τρόπο του, άγαρμπα και πρωτόγονά αγαπούσε τον γιό του. Η μαύρη νομενκλατούρα και τα εγκλήματα του λευκού περιλαίμιου που σε σύγκριση με τους μικροκακοποιούς που συναναστρέφεται ο Ρεί, είναι κλάσεις ανώτερα και βαρύτερης μορφής αποτελούν το γόνιμο έδαφος για τον Whithead για να δώσει ένα δυνατό κοινωνικό μήνυμα. Οι ομοιότητες ανάμεσα στους λευκούς και μαύρους εκμεταλλευτές των εργαζομένων με υποσχέσεις για κοινωνική αποδοχή και ανέλιξη απλά είναι τόσο όμοιες, όσο και η ίδια η φύση του εγκλήματος. Ο ρατσισμός έγκειται μόνο στο ποιος κοιτά το έγκλημα που δεν έχει χρώμα. Όπως χρώμα δεν έχει και η εκδίκηση που ξεφεύγει από τα όρια της αστικής ευγένειας του καταστηματάρχη Ρει και φέρνει στην επιφάνεια τον γιο του κακοποιού που λογαριάζει μόνο άγραφους κώδικες του δρόμου, της φυλακής, τους ντύνει με ψυχιατρικές θεωρίες για να τους ωραιοποιήσει και στρίβει το μαχαίρι στην πληγή που ο ίδιος ανοίγει με υπομονή και ευχαρίστηση, σαδιστικά, θυμίζοντας σε όλους ότι το κοινωνικό στάτους δεν εμπεριέχει αναγκαία το ήθος σε όσους το κατέχουν.

Είναι όμως η τρίτη ιστορία του βιβλίου, που χαρακτηρίζεται από τον πυρετό του Χάρλεμ, την ένταση με την οποία η ηρωίνη κυλά στις φλέβες του Μπίτνικ απόκληρου των πλουσίων μεγαλοαστών της Ν.Υόρκης που σε μια κίνηση εκδίκησης απέναντι στην οικογένεια του, τους στερεί σημαντικά οικογενειακά κειμήλια. Εκεί ο Ρέι καταξιωμένος πλέον καταστηματάρχης βρίσκεται ένα βήμα πριν ην καταστροφή σε μια επιχείρηση που τον ενέπλεξε άθελα τουή έστω χωρίς δόλο ο ξάδελφος του Φρέντι. Θα καταφέρει να επιβιώσει στηριζόμενος στο ένστικτο της επιβίωσης που κληρονόμησε από τον πατέρα του αλλά και με τους παλιούς, μπαρουτοκαπνισμένους συντρόφους του πατέρα του, αρωγούς, που στο πρόσωπο του γιου, βλέπουν κάτι από τον παλιό σύντροφο? Ας αφήσουμε τον Whitehad να απαντήσει σε ένα βιβλίο που πολεμά τις φυλετικές διακρίσεις με τον πιο έξυπνο τρόπο. Δείχνοντας την αληθινή όψη νέγρων και λευκών στο Χάρλεμ, Εβραίοι, μαύροι, πλούσιοι λευκοί, αστυνομικοί και μικροεγκληματίες κινούνται από το ίδια κίνητρα και ανταμείβονται με τον ίδιο τρόπο. Η διαφορά τους δεν είναι στο χρώμα αλλά στις ηθικές αξίες, την πίστη στην οικογένεια, την φιλία, την αγάπη στο χρήμα.

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που σε βυθίζει σε ένα κόσμο τόσο ρεαλιστικό που μόνο αδιάφορο δεν θα σε αφήσει. Γιατί όπως και στο μαγαζί του Ρει Καρνει, υπάρχει η βιτρίνα και όσα κρύβονται πίσω από αυτή, εκεί που το χρώμα χάνει τη σημασία του, όταν το φως αφήσει μόνο τις σκιές να κυριαρχήσουν.

VA- "Can't Get Enough: A Tribute To Bad Company"

  VA- "Can't Get Enough: A Tribute To Bad Company"

Sometimes to make a decent tribute gets additional help from the original songs. BAD COMPANY could have ended after their first album and still be a cornerstone of Classic rock. On the contrary and despite personal differences, issues, drugs and alcohol they soldiered on. Now as the band is part alive, part a memory act with the voice of Paul Ridgers still in great shape but with member loss due to age limitations (for simple humans it is called death due to advanced age), the time for a tribute is right. What is intriguing here is the variety of the bands and the vocalists. You won't find the macho, male vocalists and Hard rock bands but a wider sample of bands who are either traditional i.e DIRTY HONEY, BLACK STONE CHERRY or far more modern HALESTORM , PRETTY RECKLESS or Southern BLACKBERRY SMOKE and all of them , feel the songs as their own and treat them with love and respect. 

Original members Paul Rodgers and Simon Kirke also appear on the record and add genuinity and credibility to the covers plus an interesting tone and interaction between the maker (of the songs) and the fan (who pays tribute). The quality of the songs and the status of those who participate doesn't leave any space for bad covers. Still there are some stand out covers, mostly because the songs get a nice treatment like  “Shooting Star” –HALESTORM(feat. Paul Rodgers), “Rock Steady” – DITY HONEY ,  “Seagull” – Joe Elliott and Phil Collen of DEF LEPPARD (feat. Paul Rodgers & Simon Kirke)“Run with the Pack” – BLACKBERRY SMOKE (feat. Paul Rodgers & Brann Dailor).If you are looking for a tribute album that respects the originals and gives to the participating artists a chance not to be Jukebox heroes, "Can't Get Enough: A Tribute To Bad Company" is your stuff. You can listen to the covers by HARDY, THE STRUTS, and see a different face of the participating artists and how a younger generation interprets songs that build the rock myth. 

https://found.ee/badcompanytribute

A fitting tribute to a legenderady Classic rock band.

7,5

«Ροκ εν τρό» (Dazed and ConFused)-Γιάννης Σιδεράκης (Οξύ)

 

Ο αγαπημένος βιβλιοπώλης της Άρτας ξαναχτυπά, στοχεύοντας στο κέντρο και βρίσκει καρδιά. Το νέο του βιβλίο, μια παράφραση του ροκ εν ρολ, όπως το τραγούδησε ο ύψιστος Lemmy στο θρυλικό τριήμερο του Σπόρτινγκ, ακολουθεί την τακτική των «Μηχανόβιων», με μια δύο μικρές διαφορές. Εδώ οι μικρές αυτοτελείς ιστορίες έχουν υπότιτλο, ένα τραγούδι του κλασικού ροκ η της heavy metal που τις προσδιορίζει σε όσους, όπως εγώ, περάσαμε και περνάμε τη ζωή μας ακούγοντας αυτή τη μουσική. Έτσι εξαρχής προϊδεάζει τον ρόκερ αναγνώστη , εν μέρει για το περιεχόμενο ή το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας. Αυτοβιογραφικές ιστορίες με την ευρύτερη έννοια, μιας και αναφέρονται σε μια κουλτούρα και σε μια φυλή που στην Ελλάδα συνδέθηκε με τις μηχανές, τα γήπεδα ενώ μετά το 86 και την περίφημη συναυλία των Saxon στη Ριζούπολη έγινε αυτόνομη και αυτόφωτη. Όμως η ματιά του Σιδεράκη, πλέρια λαϊκή και όχι λαϊκίστικη, καθαρή σαν τα νερά των βουνών της Άρτας, έχει την μαγεία του «επαρχιώτη» που έξω από τις δύο μεγάλες πόλεις ακούει για άλμπουμ, ροκάδικα, μεταλλάδικα και συναυλίες και αναζητά μέσα από κασέτες, δίσκους και ραφτά τον παλμό της μεγάλης πόλης. Αυτό κάνει το βιβλίο του ακόμη πιο αυθεντικό, πιο ανθρώπινο, πιο κοντά στις αρχέγονες καταβολές του ροκ ν ρολ, την λατρεία του ήχου και την προσωπική ανεξαρτησία ακόμα και μέσα στην ομάδα. Η ροκ κοινωνία είναι χαρακτηριστική αυτής των λύκων, ο καθένας επιβιώνει αυτόνομα αλλά προτιμά να ανήκει και να αναγνωρίζει την αγέλη. Οι δεσμοί αίματος, η συναισθηματική φόρτιση των ροκ τραγουδιών, τα όνειρα που χάνονται μέσα στις υποχρεώσεις της καθημερινότητας αλλά και η φλόγα που αρκεί μια νότα, μια χειραψία, ένα βλέμμα σε ένα παλιό δισκάδικό,να ανάψει ξανά, είναι εδώ ζωντανά και ζητάνε αναγνώστες ανοιχτόμυαλους, που δεν σταμάτησαν να ακούν μουσική μετά το στρατό, το γάμο ή τα παιδιά έστω και αν οι προτεραιότητές άλλαξαν.

Μια λαμπρή φωνή μιας γενιάς, που αρνήθηκε τον κομματισμό και το βόλεμα, πολεμώντας στο δικό του μετερίζι ο καθένας, αναπνέοντας και συγχωρώντας με τραγούδια. Άνθρωποι που η επαγγελματική επιτυχία ή αποτυχία, δεν άλλαξε και έχουν κοινό παρονομαστή, όχι πια το μακρύ μαλλί, αλλά το φθαρμένο δερμάτινο , τις φωτογραφίες της οικογένειας και τη λατρεία για τους νεαρούς η γέροντες που επί σκηνής μιλάνε για ροκεντρο. Στο βιβλίο του ο Σιδεράκης έχει μερικές ιστορίες βγαλμένες από τη ροκ μυθολογία. Αν δεν είχατε τέτοιο φίλο, δεν ζήσατε τη ροκ σκηνή των 80ς, όπως στο «Ο φλώρος». Στο«Μια κασέτα» μιλά για την σύνδεση που φέρνει η μουσική στις οικογένειές ακόμα και αν υπάρχει διαφορά γλωσσική, ηλικιακή, ηχητική. Αντίστοιχα τα τείχη της συμβατικότητας πέφτουν όταν μιλά το συναίσθημα όπως στην «Σπασμένη καρδιά» Στο «Τα όνειρα δεν πεθαίνουν ποτέ» αναγνωρίζει κανείς οικεία πρόσωπα της Ελληνικής σκηνής και το «Η μεγάλη απόδραση», είναι ένας φόρος τιμής στην Ελληνική πραγματικότητα στον Μπάλαρντ, τον Χαντερ -Τόμσον, τον Μπάουι και τους HAWKWIND όπως και στο εν τέλει κωμικό και τόσο γεμάτο παραμόρφωση και ατελείωτα riff «Ψυχεδέλεια στον κάμπο».

Δεν θα σας πάρει πάνω από δυο μέρες να το διαβάσετε, αλλά θα σας πάρει εβδομάδες να θυμηθείτε και να γελάστε, θρηνήσετε, χαμογελάσετε, με αναμνήσεις για φίλους και καταστάσεις παρελθοντικές ή και του παρόντος, που όσοι έζησαν ,ήταν τυχεροί. Στην εποχή του streaming και των κινητών, του gps και του διαδίκτυού, τέτοιες ιστορίες είναι βάλσαμο, για μια πληγή που όταν ανοίξει δεν κλείνει, γιατί το ροκνετρο είναι ιδέα. Μαζέψτε τα τραγούδια των ιστοριών σε μια κασέτα, ένα φλασάκι, μια συλλογή στο streamer που αγαπάτε και πάρτε το βιβλίο αγκαλιά. Εμένα με εξέπληξε πόσα κοινά είχαμε στην επιλογή των τραγουδιών και πως τελικά Αθήνα, Άρτα, Θεσσαλονίκη, οι ροκεν τρο τύποι είναι πάντα εκεί, ίδιοι, να φωτίζουν τα βράδια μας με την φλογισμένη ματιά τους.

 Το βιβλίο είναι για όσους ζήσαμε την εποχή μια χρονομηχανή που αφήνει χαμόγελα, ένα magic carpet ride που λένε και οι Steppenwolf Μέχρι την επόμενη συνάντηση μας , Γιαννη χρωστάς ακόμα το κέρασμα.

Song of the week- Tyketto - Higher Than High

 Song of the week- Tyketto - Higher Than High 

 Higher Than High is, in my estimation, classic Tyketto, where difficulties in life are seen and named but hope and, more importantly, music, is the thing that gets us through,” comments Danny Vaughn. “It's the first single from our new album which we think is going to be a real favorite with the fans. The song and the album say ‘play me loudly and take me for a drive.’”

Throughout Closer To The Sun, Tyketto speak to the listener about true life loves, losses and pleasures. From the title track’s triumphant, anthemic appreciation of love’s power, to the punchy rawness built to make fists rise and hearts race of “Hit Me Where It Hurts”, to the power balladry of “The Picture”, Tyketto continue to confidently stride the same musical terrain as the likes of Whitesnake and Aerosmith, with the added bonus of being fresh to the ears of many. 

Joined by Harry Scott Elliott on guitar, Ged Rylands on keyboards, Chris Childs (Thunder) on bass and Johnny Dee (Doro) on drums, Vaughn leads a lineup that brings exceptional performances and undeniable fire to every track, reaffirming Tyketto as one of rock’s most respected and enduring names. Closer To The Sun was recorded across multiple studios in the UK and Europe, including Flip Flop Studios and the legendary Rockfield Studios in Wales.

Closer To The Sun is mastered by Dirk Ulrich and will be available on Deluxe Limited Edition 12” Sunburst Vinyl, Limited Edition 12” Red Vinyl, 12” Black Vinyl, CD Digipak, Digital Download, Streaming and special D2C bundles. Available to pre-order from today at this location: https://lnk.to/TykettoCloserToTheSun

Filmed at KK’s Steel Mill, Wolverhampton
Paul Hollingsworth: Camera Operator and DOP
Scott Wardell: Director and Editor
Special thanks to Engl, Blackstar Amplification, DW Drums, STS Touring Services

𝐇𝐈𝐆𝐇𝐄𝐑 𝐓𝐇𝐀𝐍 𝐇𝐈𝐆𝐇 𝐋𝐘𝐑𝐈𝐂𝐒

TURN OFF THE CONVERSATION
TAKE THAT PHONE AND THROW IT INTO THE SEA
BREAK OFF COMMUNICATIONS
LOOK INSIDE YOURSELF AND START TO BREATHE
IN THE SPACE YOU CAN LEARN TO HEAL
THERE IS MUSIC THAT HELPS YOU FEEL

HIGHER THAN HIGH
HANDS TO THE SKY
FEELING THE EARTH FALL AWAY
HEARTS WILL TAKE WING
WHEN WE ALL START TO SING
AND IT MAKES ME HIGHER THAN HIGH

WHEN THE BEAUTY ALL AROUND ME
GETS SWALLOWED UP BY
ALL THE ANGER IN MY CHEST
AND OUR NATURE’S BETTER ANGELS
GET LOST INSIDE OUR SELFISHNESS
IN THIS STATE OF EMERGENCY
THERE’S SOMEWHERE ELSE WE NEED TO BE

HIGHER THAN HIGH
HANDS TO THE SKY
FEELING THE EARTH FALL AWAY
HEARTS WILL TAKE WING
WHEN EVERYONE SINGS
AND IT MAKES ME HIGHER THAN HIGH
HIGHER THAN HIGH

HANDS TO THE SKY
FEELING THE EARTH FALL AWAY
HEARTS WILL TAKE WING
WHEN WE ALL START TO SING
AND IT MAKES ME HIGHER THAN

Closer To The Sun Track Listing:
1. Higher Than High
2. Starts with a Feeling
3. Bad for Good
4. We Rise
5. Donnowhuddidis
6. Closer to the Sun
7. Harleys & Indians (Riders in the Sky)*
8. Hit Me Where It Hurts
9. The Picture
10. Far and Away
11. The Brave
*Not included on vinyl formats

Band Line-Up: 
DANNY VAUGHN – Lead and backing vocals, acoustic guitars, harmonica, keyboards, percussion and a tiny bit of 
electric guitar
CHRIS CHILDS – Bass Guitar, percussion, keyboards, backing vocals 
JOHNNY DEE – Drums, percussion, backing vocals 
HARRY SCOTT ELLIOTT – Lead and rhythm electric guitars, percussion, backing vocals 
GED RYLANDS – Keyboards, percussion, backing vocals 

Follow Tyketto:
www.facebook.com/TykettoTheOfficial/ 
www.instagram.com/tykettoofficial
www.tyketto.com 
   / @tykettoofficial  

Song of the week-John Corabi - "New Day" 

 rom the upcoming album "New Day", out April 24, 2026.
Pre-order here: https://ffm.bio/johncorabi_newday
"New Day" Lyrics:
Wake up...It’s time to move along
( It’s time to move along…)
Sunshine…enjoy,.. before it’s gone…
( it won’t last long)
Here comes the new horizon,
Don’t just sit there whining,
You know that won’t help at all…It don’t help at all
Yesterdays gone and you cannot change it
Today is the day to rearrange it
Tomorrow is just a day that may or may not come at all
It’s a New Day
Just let the Sun shine down on you
It’s a New Day
Don’t let it get away from you
Hey you, take a look around, what do ya see?
( What do you see? )
I know, life will be the way it’s gonna be
( You might like it! )
Yesterdays gone and you cannot change it
Today is a new day so embrace it
Tomorrow is just a mystery and may not come at all
It’s a New Day
Just let the Sun shine down on you
It’s a New Day
Don’t let it get away from you
Can’t you see? 
A better way
It’s beautiful
And so’s the New Day
New Day, New Day, New Day
It’s a New Day
Just let the Sun shine down on you
It’s a New Day
Don’t let it get away from you
It’s a New Day,…It’s a New Day
Can’t you see? 
A better way
It’s beautiful
And so’s the New Day
Ooooooo
New Day..
Video by NLIGHT PRODUCTIONS
Produced and directed by Enzo Mazzeo
Cinematography (John Corabi): Alessandro "AxiA" Serradimigni
Gaffer/1st AC: Rigo Santoyo
Audio: Fabrizio Grossi
Edited by Alessandro "AxiA" Serradimigni
Still photography: Enzo Mazzeo
B-roll footage: Kurt Nelson
Make Up: Lorena Duncan
Subscribe To Frontiers Music Srl YouTube Channel: http://radi.al/SubscribeFrontiers 
THANK YOU FOR LISTENING!
 
Shop our U.S. webstore: https://frontiers-us.shop & EU webstore: https://www.frontiers.shop/
 
 
Follow Our Spotify Playlists:
+Rock The World http://spoti.fi/1rQz5Zm
+Long Live Metal https://spoti.fi/3dNz4zB
+New Melodic Rock https://spoti.fi/2RbIXPJ
 
Connect with Frontiers:
Facebook -   / frontiersmusicsrl  
Facebook Group -   / frontiersrecords  
Instagram -   / frontiersmusicsrl  
Twitter -   / frontiersmusic1  
Website - https://www.frontiers.it/
 

 

 «Γυρίζοντας τον Νονό»- Mark Seal (Δίχτυ)

Πολλές φορές πιάνεις ένα βιβλίο που έχεις καιρό στη βιβλιοθήκη, αναβάλλοντας την ανάγνωση του και μετά δεν σταματάς. Αυτό συνέβη με το - «Γυρίζοντας τον Νονό» του Mark Seal.Δεν πρόκειται μόνο για την ιστορία  του Μάριο Πουζο, του συγγραφέα του βιβλίου και σεναριογράφου του «Νονού». Πρόκειται για μια πολύ μεγαλύτερη ιστορία που περιλαμβάνει τον κόσμο του θεάματος, παραγωγούς και σκηνοθέτες, ηθοποιούς και ατζέντηδες αλλά και τον πραγματικό κόσμο της Μαφίας και όχι μόνο αυτή της Νέας Υόρκης. Ο σχεδόν χρεωμένος ως τον λαιμό δημοσιογράφος Πουζο καταφέρνει με τον «Νονό» να γίνει αστέρας ,όπως αργότερα και οι ηθοποιοί που θα ζωντανέψουν το βιβλίο του στην οθόνη.

Είναι όμως τα στούντιο έτοιμα για τη δουλειά του? όχι. Θα χρειαστεί χρόνος, επιμονή, υπομονή και τύχη για να επιλέξουν το βιβλίο. Η ενδελεχής έρευνα του Σηλς για τον κόσμο των κινηματογραφικών παραγόντων είναι διαφωτιστική για το πως επελέγη και με ποια κριτήρια το βιβλίο. Για τα προβλήματα στην μετατροπή του σε σενάριο και την ανάμιξη του Πούζο ενός ανθρώπου που τα χρήματα στα χέρια του γίνονταν στοιχήματα και τζόγος. Όμως δεν είναι μόνο η χρόνια ανέχεια του Πουζο. Είναι η διαπλοκή των στούντιο και η επιλογή των ηθοποιών, ενός παραγκωνισμένου Μπράντο, που ουσιαστικά έκανε audition άτυπα, ενός Πατσίνο άγνωστου, , ηθοποιών με θεατρικό υπόβαθρο, μια ταινίας με περιορισμένο προϋπολογισμό που ξεπερνιόταν μέρα με τη μέρα και ώρα με την ώρα, φέρνοντας τον σκηνοθέτη Κόπολα, που είχε επενδύσει τα πάντα, χρήματα, ψυχική υγεία και οικογενειακή ευτυχία στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Εχθρός της ταινίας, ο χρόνος, το χρήμα , η τελειομανία του Κόπολα τεχνικές δυσκολίες και η άρνηση της Μαφίας να εμφανιστεί στην μεγάλη οθόνη. Η Ιταλική κοινότητα, θορυβήθηκε από την ταινία και χρειάστηκαν η μαεστρία των παραγωγών , η συμμέτοχή της Μαφίας και η ανοχή και αντοχή του Κόπολα, για να ολοκληρωθεί το έργο. Όλοι θέλησαν να έχουν λόγο στην  επιλογή των ηθοποιών, των σημείων των γυρισμάτων και στο ενδιάμεσο με τον προϋπολογισμό να ξεχειλώνει έγινε μέχρι και προσπάθεια να καθαιρεθεί ο Κόπολα από το δικό του έργο. Το ίδιο έγινε προσπάθεια να γίνει με την τελική μορφή της ταινίας που φάνηκε μεγάλη, μέχρι να την δει ο πρόεδρος του στούντιο στην αυθεντική μορφή της, για να αντιληφθεί ότι είχαν στα χέρια τους κάτι ξεχωριστό. Ο Σηλς σε βάζει σε έναν κόσμο που αναμιγνύει ηθοποιούς, το Χόλυγουντ, χρήματα, δημοσιογράφους και μαφιόζους σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που κάνει το βιβλίο μια ανάγνωση που δεν θέλεις να σταματήσεις. Με το τέλος της, οδηγείσαι στο να ξαναδείς τις ταινίες, γιατί πλέον έχει κάθε σκηνή, την δική της ιστορία και σε κάνει να θες να ξαναδείς τις λεπτομερείς που δεν γνώριζες, που έμαθες και που αλλάζουν για πάντα όσα νόμιζες ότι γνωρίζεις για μια κλασική ταινία του κινηματογράφου, που ξεκίνησε σαν ένα φιλόδοξο προτζετκ και κατέληξε σαν ένα στοίχημα ζωής η θανάτου για τον σκηνοθέτη της, που κερδήθηκε και με το παραπάνω, μια θριαμβευτική επιστροφή του Μπράντο, την  καθιέρωση του Πατσίνο,  μια ιστορία για τη Μαφία, εγκεκριμένη από τη Μαφία.

Αξίζει να το διαβάσετε και μετα να ξαναδείτε το «νονό» ,αν όχι ,απλά διαβάστε το βιβλίο ακόμη και αν δεν έχετε δει την ταινία, αλλά σας ενδιαφέρει ο κινηματογράφος και ο συσχετισμός του με πραγματικές ιστορίες. Επικό ,όσο και η ταινία στην οποία αναφέρεται,