“Κοινωνικά απόβλητα. Η ιστορία της πανκ σκηνής στην Αθήνα,1979-2015” Γιάννης Κολοβός εκδ. Απρόβλεπτες

 

Το «Κοινωνικά απόβλητα. Η ιστορία της πανκ σκηνής στην Αθήνα, 1979-2015”
είναι μια μελέτη, που αντλεί στοιχεία από την προφορικής ιστορίας και ορίζεται
από τους κανόνες της κοινωνικής ανθρωπολογίας. Δεν είναι το κλασικό
“μουσικό” βιβλίο αναμνήσεων αλλά τέμνει σε βάθος τον κοινωνικό μικρόκοσμο
του Ελληνικού πανκ, ως κοινότητα και οχι μόνο ως μουσικό είδος, με βάση
επιστημονικούς κανόνες μελέτης. 

Ο συγγραφέας του ήταν ενεργό μέλος και ο ίδιος της σκηνής (την περίοδο 1986-1995 εξέδιδε το φανζίν “Β-23” και έπαιξε ντραμς στο πανκ συγκρότημα «Κοινωνικά Απόβλητα»), με βάση την μετέπειτα
επιστημονική του κατάρτιση(δρ του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και
Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Σήμερα εργάζεται ως
καθηγητής μέσης εκπαίδευσης). Με το «Κοινωνικά απόβλητα» προχωρά στην
συγγραφή ενός βιβλίου, που διαφοροποιείται από μια απλή νοσταλγική
καταγραφή του χώρου. Προχωρά στην τοποθέτηση του Ελληνικού πανκ
κινήματος, στο δικό του γίγνεσθαι, σαν αυτόνομη οντότητα, που για άλλους
αποτέλεσε και αποτελεί καρκινικό κύτταρο στο σύνολο της Ελληνικής
κοινωνίας και για άλλους πηγή ζωής σε μια κοινωνία σε σήψη.

Η Ελληνική πανκ σκηνή, ξεπήδησε με καθυστέρηση, όπως και το συνολικότερο
ροκ κίνημα, κύρια λόγω της δικτατορίας, που είχε οδηγήσει την ροκ κουλτούρα
σε αναστολή λειτουργίας. Ο συνδυασμός της Ελληνολατρίας του κλαρίνου , του
μπουζουκιού και της μεταπολιτευτικής επανάστασης των σταδίων,
δημιούργησε μια περιθωριοποίηση, για τον λάτρη της «ξένης»μουσικής.
H disco, οι «καρεκλάδες» και τα «γκιράπια», ήταν οι πρώτες ενδείξεις, οτι κάτι
άλλαζε σε μαζικό επίπεδο. Στον μικρόκοσμο, όσων η «συμβατικότητα» δεν
απαντούσε στις ανάγκες τους, είχε ήδη αρχίσει η ζύμωση για νέες μουσικές
προκλήσεις. 

Το πανκ η νεανική μουσική κουλτούρα που εμφανίστηκε στη Νέα
Υόρκη το 1975 με τους Ραμονες και στο Λονδινο με τους DAMNED,SEX PISTOLS,
THE CLASH το 1976 μεταφέρθηκε στην Αθήνα το 1979. Οι πρώτοι Αθηναίοι
πανκς, με την ακραία εμφάνιση και την επιθετική συμπεριφορά τους
προσπάθησαν να διακωμωδήσουν τα μικροαστικά ήθη, να αμφισβητήσουν τη
μεταπολιτευτική πολιτική συναίνεση, να διαταράξουν τη δημόσια ευταξία, να
ανατρέψουν τις αισθητικές αξίες.
"Περνάγανε αμάξια απ την πλατεία στα Εξάρχεια και χωνόμασταν μέσα στ
αυτοκίνητο με το κεφάλι και τους τρομάζαμε! Μας βλέπαν έτσι, με τις μοϊκάνες,
σου λένε "Παναγία μου, τι ναι τούτοι!"...
Η συνέχεια ήταν η λογική και αναμενόμενη, όπως και στις καταλήψεις του
Λονδίνου που γέννησαν μουσικές κολλεκτίβες σαν τους CRASS αλλά και τα
διάφορα κινήματα τύπου Oi, με την πολιτική και την Θατσερική Αγγλία , να
συσπειρώνει τον νεαρόκοσμο, είτε σαν μόδα, στα πρώτα χρόνια, είτε σαν
εσκεμμένη αντίδραση από το 78-81, το πανκ ήταν η μουσική της αντίδρασης.

Πριν οι καιροί αλλάξουν και στην νεανική επαναστατικότητα το αντικαταστήσει
το Heavy metal με το NWOBHM, αλλα και οι πιο Hardcore εκφάνσεις του που
άνθισαν ειδικά στην Αμερικανική ήπειρο, μαζί με το new wave και goth για τους
πιο “ευαίσθητους” .
Με τον ίδιο τρόπο στην Ελλάδα, οι νεαροί αυτοί δημιούργησαν συγκροτήματα,
ομάδες συναυλιών, δίκτυα διανομής fanzine, δίσκων και κασετών, καταλήψεις
(Villa Amalias) και πλέον πήραν την τύχη του κινήματος στα χέρια τους, με
προσπάθειές άλλοτε οργανωμένες άλλοτε αυθόρμητες, σε γενικότερο επίπεδο ή
τοπικές, με την μουσική να αποτελεί τον συνδετικό κρίκο και την εμφάνιση σε
δευτερεύοντα ρόλο, με διάφορες κοινωνικοπολιτικές δράσεις στην Ελλάδα που
με την έλευση του ΠΑΣΟΚ, άλλαζε στην χώρα του Μεγαλο δημοσίου.

Μέσα, λοιπόν, από τις αφηγήσεις ζωής πρώην και εν ενεργεία μελών της σκηνής,
παρουσιάζεται ο ρόλος που παίζουν ως σήμερα,στο σύγχρονο περιβάλλον αυτές
οι ενέργειες, οι ομάδες και τα συλλογικά δρώμενα και πως προσπάθησαν να
καθιερωθούν πετυχημένα ή όχι σε μια κοινωνία, που η δεκτικότητα της ήταν
πάντα περιορισμένη.

Το “Κοινωνικά απόβλητα. Η ιστορία της πανκ σκηνής στην Αθήνα, 1979-2015” ο,τι
και αν πιστεύετε, αποτελεί μια περιδιάβαση σε μια εποχή, αγνών προθέσεων,
κοινωνικοπολιτικών ζυμώσεων που φτάνει ως τις μέρες μας, με άξονα μια
μουσική που βασίστηκε στο «Κάνε το μόνος σου» σύνθημα (Do it Yourself-
D.Y.S), την αυτοοργάνωση και την έλλειψη διαχωρισμών. Η πορεία της και η
δικαίωση της θα κριθεί, αν χρειάζεται από τον χρόνο. Για όσους θέλουν κάτι
παραπάνω από ένα παραμύθι, για μοικάνες και ντοκ μάρτενς, καταλήψεις τύπου
Αλέξη και επαναστατικότητα, αφελή ή όχι, αυτό το βιβλίο, θα τους αποκαλύψει
πτυχές μιας εποχής, μέσα από ένα επιστημονικό πρίσμα, εύκολα προσβάσιμο
στον μέσο αναγνώστη και μουσικόφιλο.

 "Οι Γερμανοί"-  SERGIO DEL MOLINO- (Ικαρος)

Οι Γερμανοί»-  SERGIO DEL MOLINO- (Ικαρος)

Αστυνομική ιστορία, οικογενειακή σάγκα, σχόλιο για τον υφέρποντα και πανταχού παρόντα νέο ναζισμό, ιστορική αλληγορία αλλά και κοινωνικός σχολιασμός, όλα βρίσκονται και συνευρίσκονται στο βιβλίο του Μολίνο.

Με φόντο την κηδεία ενός Ισπανού- Γερμανικής καταγωγής, τραγουδιστή, ομοφυλόφιλου και περσόνα της εναλλακτικής καλλιτεχνικής σκηνής, στην Ισπανία και το Κάδιθ, ο Μολίνο, τέμνει μια οικογενειακή ιστορία, που ξεδιπλώνεται ανάμεσα στο Καμερούν των αρχών του 20ου αιώνα, την Ισπανία του ΒΠΠ , ως σήμερα και ταυτόχρονα τη Γερμανία και το Ισραήλ του σήμερα. Αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο των πρωταγωνιστών, που μπλέκονται, συμπληρώνουν και αναιρούν η μία την άλλη, ξετυλίγοντας ένα κουβάρι που ξεκινά από μια οικογενειακή κηδεία για να φτάσει στις Γερμανικές αποικίες στο Καμερούν και την μεταπολεμική συγκάλυψη της ακροδεξιάς στην Ισπανία ,με το Ισραήλ και τους οικονομικούς εκπροσώπους του, να έχουν καταλυτικό ρόλο στην αποκάλυψή και αναδιαμόρφωση της ιστορίας στο σήμερα, αυτόκλητοι τιμωροί, εκβιαστές και ηθικοί κριτές, με όπλο την οικονομική ισχύ τους. 

Μια οικογένεια που μεγαλώνει και αυτονομείται στις αγκάλες μια Γερμανικής κοινότητας που ξεριζώθηκε από τις Γερμανικές αποικίες του Καμερούν για να μεταφερθεί ως άλλη «μικρή» Γερμανία, στο Κάδιθ. Εκεί θα ανθίσει οικονομικά ,αλλά και κοινωνικά, χωρίς ποτέ να αποστρέψει το πρόσωπο και να μαζέψει το προτεταμένο χέρι προς την μητέρα πατρίδα. Οι Σούστερ, απόγονοι τρίτης γενιάς, θέλουν αν αποκοπούν με τ0 δικό του τρόπο ο καθένας από την πατριαρχική οικογένεια, που κουβαλά ,όπως και όλη η Γερμανική κοινότητα την εικόνα μιας διαστρεβλωμένης Γερμανίας, της πατρίδας που νοσταλγούν οι απανταχού μετανάστες.

Τα τρία παιδιά της οικογένειας, θα αυτονομηθούν με τον τρόπο τους από την οικογένεια. Με βίαιο τρόπο και ρήξη, ο αδελφός Γκάμπι, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που επεδίωξε την σύγκρουση, με παρατηρητές τα μικρά του αδέλφια. Η αδερφή, Εύα Σούστερ, θα αναμιχθεί με την πολιτική και θα κρατήσει την αναζήτηση των ριζών της οικογένειας ζωντανή, όσο η ίδια προσπαθεί να γίνει Ισπανίδα σε μια κοινωνία που εύκολα την χαρακτηρίζει ως «Γερμανίδα». Θα αναλάβει τις υποχρεώσεις της οικογένειας, με την απόσυρση του πατέρα- δυνάστη από το οικογενειακό εργοστάσιο και θα γίνει ο άντρας της οικογένειας. Ο μικρότερος αδερφός Φέδε, με διαρκείς τάσεις Φυγής θα ακολουθήσει τον ακαδημαϊκό δρόμο στη Γερμανία, εστιασμένος στο Ισραήλ και το Ολοκαύτωμα. Ο θάνατος του αδερφού τους, θα τους φέρει και πάλι κοντά. Σε μια συνάντηση γεμάτη αναμνήσεις, αποκαλύψεις αλλά και την επανασύνδεση με μια παλιά φίλη του αδερφού τους, που θα ανοίξει παλιές πληγές.

Είναι όμως οι εξωγενείς παράγοντες στο πρόσωπο των Ισραηλινών  μετόχων που θέλουν να αλλάξουν τη παλιά πόλη και να φέρουν μέσω της ποδοσφαιρικής ομάδας ,την πρόοδο και τα εμπορικά κέντρα, που θα ανασύρει τις ιστορίες του παρελθόντος. Τα δύο αδέλφια θα δουν έκπληκτα, ένα οικογενειακό μυστικό που σχετίζεται με τον πατέρα τους και τους μεταπολεμικούς πρόσφυγες και φυγάδες της ακροδεξιάς, να συνθλίβει το δικό τους παρόν και μέλλον. Ρεξιστές, Νεοναζί και μια Ευρώπη σε σύγχυση θα βρουν καταφύγιο στην σιωπηλή Ισπανία και νοσταλγούς στους απογόνους των μεταναστών από το Καμερούν.

Ο Μολίνο, με στρατευμένη και εν μερει πολίτικά ανιστόρητη γραφή, ειδικά για το ποιον του ΝτεΓκρελ, θα δημιουργήσει μια ιστορία που σε καθηλώνει, καθώς ο κόσμος του Φέδε και της Εύας αποδομείται για δεύτερη φορά, μετά το ξέσπασμα του Γκάμπι και την φυγή του από το σπίτι. Αυτή τη φορά, εντολοδόχοι της αποδόμησης, θα είναι Ισραηλινοί οικονομικοί παράγοντες που στόχος τους είναι να ξετρυπώσουν και τα τελευταία απομεινάρια του Εθνικοσοσιαλισμού και να τα στείλουν στο πυρ το εξώτερο, αδιαφορώντας με πιο τρόπο και τί συνέπειες θα έχουν οι πράξεις τους σε ανθρώπους που βρέθηκαν στο διάβα, οικογενειακών λαθών και πράξεων του παρελθόντος. Μαεστρικά, ο Μολίνο  συνδέει την οικογενειακή αποδόμηση, το παρελθόν της μεταπολεμικής Ισπανίας, που κράτησε την επαφή με τον ΒΠΠ και τη Γερμανία, δίχως να ρωτήσει ή να κοιτάξει πίσω  ,με το σήμερα, και την ανάγκη των πολίτικων, να είναι «καθαροί’ σε μια εποχή ελέγχου και ηθικής ανωτερότητας, όσων δείχνουν με το δάχτυλο και κατακρίνουν με τη δύναμη των ΜΜΕ, πληρωμένων και κατευθυνόμενων.

Εκεί που η δολοφονία χαρακτήρων γίνεται παιχνίδι και τα δύο αδέλφια με διαφορετικό τρόπο, βρίσκονται στο πουθενά, πληρώνοντας επιπολαίες σχέσεις του πατέρα τους με την Ευρωπαϊκή ακροδεξιά, ο Μολίνο είναι καταδικαστικός και αφοριστικός, δείχνοντας την ανθρωπιά του «νικητή» μόνο αφού χορέψει στον τάφο του ηττημένου. Είναι η Εύα που με τη στάση της, δίνει αξία στη συντροφικότητα, το θάρρος της γνώμης και της μοναχικότητας που χαρακτηρίζει, όσους δεν δέχονται συμβιβασμούς, υποδείξεις αλλά και να γίνουν έρμαια, όσων με άρμα την ηθική ανωτερότητα, εξοντώνουν τον «αντίπαλο» τους, εκβιάζοντας τον. Αστυνομικό μυθιστόρημα, με ιστορικές προεκτάσεις ή και το αντίστροφο ,οι «Γερμανοί» είναι ένα βιβλίο, πυκνογραμμένο, με δυνατούς χαρακτήρες που σε παρασύρουν με την αδυναμίες τους, όπως ο Φέδε, ή την πεισματική αποφασιστικότητα τους, όπως η Εύα, σε ένα κόσμο που ζεις το σήμερα, με τη σκιά του χθες να τον καλύπτει. Σίγουρα πολλά περισσότερα, από όσα λέει ο τίτλος του  ,με μια σειρά από αναφορές στην μεταπολεμική Ισπανία και Ευρώπη, που δημιουργούν ένα πλέγμα ενοχών και συνενοχών, έστω και αν τραβά στα άκρα τον μύθο της ακροδεξιάς,. Προς τέρψη των Ισπανών, »δημοκρατών’ αναγνωστών του, αφήνοντας όλα τα λάθη στους Γερμανούς μετανάστες, το παρελθόν τους και την αγάπη τους για την μητρική χώρα. Διαβάστε το, γιατί είναι μια ξεχωριστή ιστορία, δοσμένη με έντονο, τρόπο και «γεμάτους» χαρακτήρες, που θα σας αποζημιώσει, έστω και αν το τέλος είναι σκοτεινό, όσο η μοίρα της «ελεύθερής» Ευρώπης σήμερα, περιλαμβάνοντας ένα  προφητικό σχόλιο για τον τρόπο που το Ισραήλ, παίρνει την εκδίκηση του, δίχως αναστολές στο σήμερα, από όσους διαχρονικά θεωρεί εχθρούς του.

«8 Μέρες του Μάη- η τελευταία εβδομάδα του Γ Ράιχ»- Volker Ullrich (Gutenberg)

 

Η πιο μαύρη εβδομάδα στην ιστορία της Ευρώπης έχει χαρακτηριστεί η εβδομάδα 1η-8 Μαΐου, από την αυτοκτονία του Χίτλερ έως την άνευ όρων συνθηκολόγηση της Γερμανίας. Μια εβδομάδα, διαβουλεύσεων, απεγνωσμένων ενεργειών των πρώην αξιωματικών και αξιωματούχων του Ράιχ, για μια καλύτερη τύχη για αυτούς ή για τη χώρα τους, εβδομάδα που έγιναν σφαγές και εκτοπίσεις Γερμανόφωνων ή Γερμανικών πληθυσμών που κατοικούσαν σε γειτονικές χώρες πολλές φορές δεκάδες χρόνια πριν την έλευση του Ράιχ, με χαρακτηριστική περίπτωση αυτή των Τσέχων Σουδιτών. Εγκλήματα που αποκρύφθηκαν, γιατί τα δικαιολόγησε τότε αλλά και για κάποιους και τώρα η σκληρότητα των Ναζί τα προηγούμενα χρόνια. Η αντεκδίκηση, δικαιολογήθηκε και πλέον αποκαλύπτεται, δείχνοντας απλά την ποιότητα του νικητή, που αν του δινόταν η ευκαιρία θα ήταν εξίσου σκληρός με τον νικημένο, απλά όλα αλλάζουν όταν ντυθούν με τον λαμπρό μανδύα της νίκης και της «ηθικής» δικαίωσης.

Πολλά από τα στοιχεία που αναφέρονται στο βιβλίο είναι γνωστά αν και ο Volker Ullrich έχει κάνει πολύ καλή δουλειά συλλέγοντας και συγκεντρώνοντας τα πάντα, σαν επανάληψη πριν τις κατατακτήριες εξετάσεις. Ξεκινά εύλογα με το τέλος του Χίτλερ και την δημιουργία της «επίσημης» κυβέρνησης του Νταίνιτς, στην οποία όλοι προσπαθούν να έχουν ένα ρόλο, ελπίζοντας στην διαπραγματευτική της ικανότητα με τους συμμάχους. Οι μάχες για μια θέση και το παρασκήνιο, τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών και οι εσωκομματικές έριδες των μελών του Ναζιστικού κόμματος, θυμίζουν τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, απλά εδώ είναι καταγραμμένα τα εγκλήματα πολέμου. Μοιρασμένο σε ημέρες το  βιβλίο είναι ταυτόχρονα ιστορική καταγραφή αλλά και ημερολόγιο που οδηγεί στο αναπόφευκτο.

Είναι η παρουσίαση των παράλληλων ιστοριών που κάνει το βιβλίο κάτι παραπάνω από ένα ακόμη βιβλίο ιστορίας. Η παρακολούθηση της κυβέρνησης Νταίνιτς, να προσπαθεί να κυβερνήσει δίχως εξουσία. Οι αυτοκτονίες όσων δεν ήθελαν να συνεχίσουν σε μια Γερμανία ηττημένη , όπως της οικογένειας Γκαίμπελς που συγκλονίζει με τους γονείς να στέλνουν οικειοθελώς τα παιδιά τους στο θάνατο, γιατί ένας παράφρων ηγέτης επέλεξε την ίδια οδό. Ταυτόχρονα στην Σοβιετική Ένωση οι μελλοντικοί δήμιοι της Ανατολικής Γερμανίας, προετοιμάζονται υπό το άγρυπνο μάτι των Σοβιετικών, να μεταλαμπαδεύσουν την «Σοβιετική» δημοκρατία, με τον Ουλμπριχτ να σχεδιάζει μια νέα Γερμανία, δίχως να ρωτήσει τους Γερμανούς, που θεωρεί ότι δεν μπορούν και δεν πρέπει, ως μολυσμένοι από την Ναζιστική ιδεολογία ή έστω επιρροή, να έχουν γνώμη.

Στις 2 Μαΐου 1945 παρακολουθούμε τους Ρώσους να λεηλατούν τα πάντα στο Βερολίνο, ως εκδίκηση για τα δεινά στη χώρα τους, βλέποντας έστω και ίχνη ευμάρειας στο βομβαρδισμένο πλέον Βερολίνο, που δεν συμβαδίζει με τα δικά τους πρότυπα, όντας ένα μεγάλο μέρος αγρότες με ελάχιστα υπάρχοντα στην κατοχή τους. Η οικειοποίηση των πάντων από ρολόγια έως έργα τέχνης και φυσικά των γυναικών δια της βίας αρχικά και με το δόλωμα φαγητού στη συνέχεια είναι η πραγματικότητα, ενόσω ο Νταίνιτς προσπαθεί να συνθηκολογήσει, ελπίζοντας σε σύγκρουση Σοβιετικών και Δυτικών ή έστω τη συνέχιση των εχθροπραξίων στο Ανατολικό Μέτωπο για να διασώσει πολίτες και στρατιωτικούς από τα χέρια του «Κόκκινου Στρατού». Η ελπίδα του για μερική συνθηκολόγηση θα διαψευστεί σύντομα και οικτρά. Αντίθετα κάποιοι πιο γρήγοροι όπως η Γ Στρατιά στην Ιταλία, παρακάμπτοντας πολλές φορές την Κεντρική διοίκηση δίνουν με μερική συνθηκολόγηση τέλος σε ένα χαμένο οριστικά πλέον πόλεμο. Το κυνήγι των επιστημόνων με τις γνώσεις για τα οπλικά συστήματα του Ράιχ, ιδίως των πυραυλικών είναι το άλλο θέμα που θα χαρακτηρίσει την εβδομάδα της συνθηκολόγησης με τον Φον Μπράουν να αποτελεί το έπαθλο των Αμερικάνων που θα αναδειχθεί αργότερα στον οδηγό του αγώνα για την κατάκτηση της Σελήνης. Ο ρόλος του στο Πενεμούντε και το θάνατο των εργατών-σκλάβων αποσιωπήθηκε και στη σύλληψη του και για πολλές δεκαετίες αργότερα.

Στις 3 Μαΐου 1945 διερευνητικές συζητήσεις στο Φλένσμπουργκ με τους διοικητές των κατεχόμενων χωρών με την ελπίδα παράδοσης στους Δυτικούς συμμάχους. Την ίδια στιγμή το Αμβούργο παραδίδεται αμαχητί όταν ακόμη και οι σκληροπυρηνικοί Ναζί προετοιμάζουν το μέλλον τους και η άνευ όρων αντίσταση δεν έχει μέλλον, μόνο το θάνατο ως κατάληξη. Οπότε είναι προτιμότερο να εμφανιστούν ως ανθρωπιστές που προστατεύουν την πόλη και τους κατοίκους της. Ταυτόχρονα η νέα πραγματικότητα είναι το ημερολόγιο της Ανώνυμης: μαζικοί βιασμοί στο Βερολίνο, μια σελίδα της Σοβιετικής ιστορίας που θα ήθελαν να ξεχάσουν και οι ίδιοι οι Σοβιετικοί αλλά τη δικαιολογούν ως ανάγκη εκτόνωσης ενός Στρατού που υπέφερε τα πάνδεινα μέχρι να νικήσει. Γεγονότα που η σύγχρονη Γερμανία έκανε δεκαετίες για να κοιτάξει και αντιμετωπίσει τους βιασμούς της νίκης . Ενώ έχουν αρχίσει  διαπραγματεύσεις με τον στρατηγό Μοντγκόμερι για μερική συνθηκολόγηση στη βορειοδυτική Γερμανία, που δείχνουν στους Γερμανούς, το άρρηκτο μέτωπο υπέρ της άνευ όρων συνθηκολόγησης των Συμμάχων

Στις 4 Μαΐου 1945 έχουμε Υπογραφή μερικής συνθηκολόγησης στη βορειοδυτική Γερμανία, στη Δανία και την Ολλανδία  και συνθηκολόγηση και άλλων στρατιών και μονάδων του πεζικού δίχως όρους, με επιλογή θάνατο από βομβαρδισμούς ή ζωή στην αιχμαλωσία. Η περιγραφή της κατάκτησης του Μπέργκχοφ της ορεινής κατοικίας του Χίτλερ, η λεηλασία και η φωτογράφηση των Κλάους Μαν και Λι Μίλερ (Εβραϊκής καταγωγής Αμερικανίδα πολεμική ανταποκρίτρια) στη μπανιέρα του νεκρού δικτάτορα στο διαμέρισμα του στο Μόναχο. Η ιστορία που γυρίζει σελίδα.  Ο Αντενάουερ διορίζεται δήμαρχος της Κολωνίας προωθώντας τον εαυτό του σε θέσεις χωρίς πολιτική ευθύνη προετοιμάζοντας το μεταπολεμικό μέλλον του. Ταυτόχρονα  περιγράφεται μέσα από πηγές από τον Ullrich η καθημερινή ζωή στα ερείπια. Πως οι Γερμανοί είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν τον επόμενο αρχηγό και να ανοικοδομήσουν τη χώρα τους, γιατί κανείς δεν ήξερε και έφταιγε για τίποτα. Συλλήψεις Ναζί εγκληματιών που προσπαθούν να διαφύγουν και η απελευθέρωση των «εξεχόντων κρατουμένων» από το Νταχάου, εικόνες φρίκης και λύτρωσης την ίδια μέρα, με μερικές ώρες διαφορά.

Στις 5 Μαΐου 1945 έχουμε σύσταση της «εκτελεστικής κυβέρνησης του Ράιχ», ουσιαστικά χωρίς να το θέλουν θα αναλάβουν την παράδοση και υπογραφή για το τέλος του χιλιόχρονου Ραιχ.  Στην Τσεχία το καζάνι ξεχειλίζει με εξέγερση στην Πράγα, απειλή για αντίμετρα από τον τοπικό διοικητή , που αναγνωρίζοντας το μάταιο των ακραίων ενεργειών τελικά διαφεύγει. Είναι η  αρχή άγριων διώξεων της Γερμανικής μειονότητας και των συνεργατών τους. Το άλλο θέμα που απασχολεί τους συμμάχους, οι εκτοπισμένοι στη Γερμανία. Ως εργάτες καταναγκαστικής εργασίας ή κρατούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης , οι «απάτριδες». Η  Έκκληση του Αϊζενχάουερ στους «απάτριδες» ή «Displaced Persons» (DP), η τύχη των καταναγκαστικών εργατών , ο Επαναπατρισμός των DPs , Οι Εβραίοι DPs η απελευθέρωση του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέσα από τα μάτια του Σιμόν Βίζενταλ. Αθώοι που βρίσκουν τραγικό θάνατο στο μεταίχμιο της απελευθέρωσης από φανατικούς Ναζί, που την επόμενη μέρα αρνούνται τα πάντα, περιπλανώμενοι σε μια άναρχη Γερμανία, που οι ακρότητες εναντίον τους, από απλούς πολίτες δείχνουν πόσο βαθιά έχει ριζώσει η θεωρία της ανώτερης φυλής και ο αντισημιτισμός στους απλούς Γερμανούς.

Στις 6 Μαΐου 1945 έχουμε  διαπραγματεύσεις των Φρίντεμπουργκ και Γιοντλ στη Ρεμς, δίχως αντίκρισμα . Ο Χάινριχ Χίμλερ απολύεται και ο Νταίνιτς κάνει το δικό του ξεκαθάρισμα , ελπίζοντας σε καλύτερη αντιμετώπιση της «Στρατιωτικής» και όχι Ναζιστικής κυβέρνησης του αν και αποκαλεί τον εαυτό του,  διάδοχο του Χίτλερ. Περιγραφές για την  «πορεία θανάτου» στο Χέλμπρεχτ και τις «Πορείες θανάτου» των κρατουμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για να εξαφανιστούν τα πειστήρια, στο τέλος του Τρίτου Ράιχ, δίχως νόημα και δίχως ανθρωπιά, ως το τέλος, μέχρι οι φρουροί να φοβηθούν και να εξαφανιστούν μέσα στη νύχτα ακούγοντας Σοβιετικά ή Αμερικανικά άρματα μάχης να πλησιάζουν . Η παράδοση του «φρουρίου» Μπρεσλάου , αφού αποτέλεσε ένα οχυρό που μόνο αίμα ζητούσε και κατέληξε ένας σωρός ερειπίων. Περιγράφεται  επίσης η επανίδρυση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (SPD) στο Ανόβερο από τον  Κουρτ Σουμάχερ και τα σχέδια για τη νέα Σοσιαλιστική Γερμανία και αναμόρφωση των πολιτών της. 

Στις 7 Μαΐου 1945 έχουμε την περιγραφή της Υπογραφής της συνθήκης άνευ όρων παράδοσης στη Ρεμς, με τους Γερμανούς αξιωματικούς να μην αντιλαμβάνονται την ευθύνη τους για τα χρόνια πολέμου και φρικαλεοτήτων. Ενδιαφέροντα στοιχεία έχουμε για την επίσκεψη της   Μάρλεν Ντίτριχ στο Μπέργκεν-Μπέλζεν , την αναφορά στην αδελφή της και το ρόλο της στη Ναζιστική Γερμανία και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την μετέπειτα σχέση τους, μεταπολεμικά αν και εκτός δημοσιότητας, για να μην αμαυρωθεί η εικόνα της σταρ, από τη συνεργάτιδα των Ναζί, αδελφή της. Ο πόλεμος τελειώνει όταν παραδοθούν τα όπλα.  Η τελευταία σφαγή στο Άμστερνταμ και η Γερμανική κατοχή στην Ολλανδία το αποδεικνύουν, μιας και η εμφάνιση των Καναδών στρατιωτών θα καθυστερήσει και θα οδηγήσει σε ένα αιματοκύλισμα , επιθανάτιο ρόγχο των Ναζιστικών στρατευμάτων στη χώρα. Κάπου εδώ έρχεται και η περιγραφή της μοίρας της οικογένειας Φρανκ, που άφησε πίσω της ,το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, μνημείο ανθρωπισμού και ελπίδας σε ένα σκοτεινό κόσμο.

8 Μαΐου 1945, η τελευταία ημέρα της διαβολοβδομάδας της Ευρώπης. Η τελετή της υπογραφής της συνθήκης άνευ όρων παράδοσης επαναλαμβάνεται στο Βερολίνο , γιατί έτσι πρέπει. Το ζητάνε οι Σοβιετικοί και οι κάμερες. Ο Vollker περιγράφει την παραίτηση της κυβέρνησης Νταίνιτς, μιας κυβέρνησης με εμβέλεια δράσης μερικών τετραγωνικών χιλιομέτρων. Μιας κυβέρνησης που συνετέλεσε στη  γένεση του μύθου της «καθαρής Βέρμαχτ» που απλά πολέμησε για την «υπεράσπιση» ης Γερμανίας. Την ίδια ημέρα μετά από καταγγελίες η ομάδα των Αμερικανών στρατιωτών με αρμοδιότητα την ανάκτηση των κλεμμένων έργων τέχνης από τους Ναζί και επιστροφή τους στους ιδιοκτήτες τους, η  ομάδα «Μνημείων άνδρες» στο αλατωρυχείο της Αλτάουζε κάνει την ανακάλυψη του αιώνα, με έργα τέχνης που ακόμη και σήμερα δεν έχουν βρει όλα τους κατόχους τους. Έχουμε την  αυτοκτονία του Γιόζεφ Τερμπόβεν στο Όσλο  που σηματοδοτεί  το τέλος της γερμανικής κατοχής στη Νορβηγία . Την συνθηκολόγηση ακολούθησε η σύλληψη των Γερμανών αξιωματούχων, οι ανακρίσεις στο Μπαντ Μόντορφ  και η άρνηση και απώθηση όσων έγιναν στο διάστημα 1933-1945. Προάγγελος της αναγέννησης μιας νέας, άσπιλης Δ. Γερμανίας , συμμάχου των Δυτικών στον επερχόμενο Ψυχρό πόλεμο και μιας ΛΔΓ επίσης άσπιλης συμμάχου των Σοβιετικών, ενάντια στην Καπιταλιστική Δύση. 

 Η 8η Μαΐου σηματοδοτείται από Γιορτές και πανηγυρισμούς: η «Μέρα της νίκης» στην Ευρώπη, η ημέρα που έληξε κατ όνομα μόνο ο Ναζισμός και η θεωρία της ανωτερότητας στην Δ. Ευρώπη. Ακολούθησαν ο Σοβιετικός φασισμός και δυστυχώς για εμάς η αναγέννηση της Γερμανίας που έχοντας πάρει το μάθημα της, προτίμησε τον οικονομικό πόλεμο με τις θεωρίες ανωτερότητας και τους τεμπέληδες του Νότου, να διαφέρουν ελάχιστα από όσα έλεγαν μέχρι τις 8 Μαΐου οι πρόγονοι τους. Ένα βιβλίο με πολλά στοιχεία, ενδιαφέρουσα αν και χαλαρή εσωτερική σύνδεση που θα προσθέσει στοιχεία στις γνώσεις σας για την πιο σημαντική και παραγνωρισμένη στην Ελλάδα εβδομάδα της Ευρωπαϊκής ιστορίας.

Παγκόσμια ημέρα βιβλίου, στις 23 Απριλίου,

 

 Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα βιβλίου, στις 23 Απριλίου, κάνουμε (είχε δημοσιεθευθεί παλιότερα και στο Rockyourlife) μια μικρή αναδρομή σε μουσικούς που έγιναν συγγραφείς, οχι πάντα τόσο επιτυχημένα, αλλά και συγγραφείς που εμπνεύστηκαν από την μουσική. (Για ευνόητους λόγους, δεν περιλάβαμε βιογραφίες)

Το άρθρο είναι αφιερωμένο στον άνθρωπο που με έμαθε να αγαπάω τα βιβλία και την ανάγνωση και φανατικό αναγνώστη ως το τέλος τον πατερα μου, Δημήτρη Μπασμπαγιάννη 

 Ανάψτε ένα πούρο, βάλτε ένα καλό μαλτ ουίσκι ή ένα ποτήρι λευκό παγωμένο κρασί, καθίστε αναπαυτικά στην πολυθρόνα ανάγνωσης, βάλτε την αγαπημένη σας μουσική στο ηχοσύστημα σας και ξεκινάμε.

 

Παιδικό βιβλίο:

Η γνωστή σε όλους Madonna κυκλοφόρησε το 2003, το πρώτο της βιβλίο για παιδιά με τίτλο The English Roses και σχέδια εμπνευσμενα από την ενασχόληση της με την Καμπαλα. Αντίστοιχα κινήθηκε και η λάτιν καλλιτέχνιδα Gloria Estefan στο Noelle μια ιστορία για ένα μπουλντόγκ και ένα μικρό κοριτσάκι, που το «υιοθετεί» και μέσα από αυτή την σχέση παιδί και ζώο, αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους και την θέση τους στον κόσμο. Στον ίδιο χώρο κινήθηκε και ο τραγουδιστής των FALL OUT BOYS, Pete Wentz με το "The Boy With The Thorn In His Side" του 2004 για παιδιά 5-9ετών. Το βιβλίο είναι βασισμένο σε εφιάλτες που είχε ο τραγουδιστής σε μικρή ηλικία. Μπορεί θεωρητικά το κοινό του, να είναι παιδιά προσχολικής και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι χαρακτήρες του όμως είναι αρκετά γοτθικοί, με επιρροές από την πλούσια Βικτωριανή λογοτεχνική παράδοση, χαρακτήρων «τρόμου».

 Αντίστοιχα στον χώρο της φαντασίας για εφήβους κινήθηκε ο τραγουδιστής των . Decemberists,Colin Meloy με τίτλο "Wildwood "και εικονογράφηση από την γυναίκα του Carson Ellis. Σε έναν φανταστικό κόσμο ο φίλος των ποδηλάτων έφηβος Πρου,αντιμετωπίζει σειρά επικίνδυνων καταστάσεων και μαγικών πραγμάτων , για να σώσει τον μικρό του αδερφό από μια κακή μάγισσα. Η συνέχεια του με τίτλο "Under Wildwood: The Wildwood Chronicles, Book II" είναι στα ράφια των βιβλιοπωλείων.

Σάτιρα

Ένας χώρος με εξέχοντα μορφή, έναν χαρισματικό σε πολλά καλλιτέχνη, τον Bruce Dickinson . Γνωστός μας από τους IRON MAIDEN με την προσπάθεια του με τον τίτλο "The adventures of Lord Iffy Boatrace", που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της περιοδείας του 86-87 , εν μέσω του διαζυγίου του και κυκλοφόρησε το 1990. Ο πολυπράγμων Βρετανός έχει γράψει ακόμα τα "The Missionary Position" που κυκλοφόρησε το 1992 με πιο χιουμοριστικό τόνο και το σενάριο του "Chemical Wedding" ως συν σεναριογράφος.

Ποίηση

Εδώ οι συμμετοχές, είναι από καλλιτέχνες που οι ρίζες του αγγίζουν την πλέον παραγωγική εποχή, τέλη 60ς –αρχές 70ς, αλλά πρόκειται και για καλλιτέχνες με ιδιαίτερη σχέση με τις περισσότερες μορφές τέχνης, που ξεφεύγουν από τα στενά πλαίσια της έκφρασης μέσω της μουσικής.

Στην ποίηση ένα κομμάτι που αντικειμενικά συγγενεύει με την μουσική, κινείται η Αμερικανίδα τραγουδοποιός Jewel . Το "A Night Without Armor ", η ποιητική συλλογή της του 1999, έχει αναφορές στο μεγάλωμα της στην Αλάσκα και πήγε πολύ καλά σε πωλήσεις αν και η αποδοχή από τους κριτικούς ήταν πιο χλιαρή.

Παλιότερη, πιο έμπειρη και ανακηρυγμένη ως μούσα του πανκ, η Πατι Σμιθ, έχει καταφέρει να γράψει ποίηση, να γράψει στίχους για τραγούδια σχημάτων και δικά της, θεατρικά έργα αλλά πάνω από όλα, ως καλλιτέχνιδα ,να δημιουργήσει το δικό της ξεχωριστό όνομα στην σκηνή των 70ς (πολιτική ,κοινωνική, μουσική), και να είναι παραγωγική ως σήμερα. Βιβλία της από το 1972 έως σήμερα τα  "The seven heaven, Early morning dream, A useless death, Witt, Ha!Ha!Houdini!, Babel, Woolgathering, Early work, The Coral sea, Strange Messenger, Auguries of Innocence, Land, Trois, Just kids, M Train".

Ο Tom Waits γνωστός για τη βραχνή φωνή του κι τις κοινωνικές ευαισθησίες του έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή "The little black songbook" τo 2010 αλλά και την πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή ποιημάτων "Seeds on Hard Ground", του 2011 για τους αστέγους των ΗΠΑ σε συνεργασία με τον φωτογράφο Michael O'Brien .

Από τους άνδρες, βασικό ρόλο κατέχει ο Καναδός τραγουδοποιός, ποιητής και συγγραφέας, την σειρά επιλέγεται εσείς και μόνιμος κάτοικος Ύδρας Leonard Cohen. Έχει κυκλοφορήσει εννέα βιβλία ποίησης και πρόζας και δύο νουβέλες από το 1956. Η πρώτη νουβέλα του με τίτλο "The Favourite Game" συνεχίζει ακόμα και σήμερα να λαμβάνει εκθαμβωτικές κριτικές και πλέον στον Καναδά, συγκρίνεται με τον Σάλινγκερ, συγγραφέα του κλασικού για την Αμερικάνικη λογοτεχνία, "Φύλακα στη Σίκαλη".

 

 Αυτοβοήθεια, Αυτοβελτίωση

Ένα τμήμα της βιβλιοπαραγωγής που από τη δεκαετία του 90, γνωρίζει μεγάλη άνθηση στην Ευρώπη αλλά περισσότερο στις Η.Π.Α έχει δύο πολύ πιο “ιδιαίτερους” αντιπρόσωπους.

Πιο προσωπικό, αθλητικό αλλά και βιβλίο αυτοβοήθειας το πόνημα του Alice Cooper του 2007: "Alice Cooper, Golf Monster: A Rock ‘n’ Roller’s 12 Steps to Becoming a Golf Addict". Ένα βιβλίο που αναφέρεται στην χρήση του γκολφ ως εργαλείου για τον γνωστό μουσικό, για να παραμείνει καθαρός από τις εξαρτήσεις του, κύρια από το αλκοόλ, στις αρχές των 80ς, μαζί με αρκετά στοιχεία από τη ζωή του στο δρόμο.

Με έναν πολυ διαφορετικό τρόπο το γράψιμο βοήθησε τον Neal Pert (RUSH) να αντιμετωπίσει τον χαμό της γυναίκας και της κόρης του. Συγγραφέας πέντε βιβλίων, χρησιμοποιεί την αγάπη του για τα ταξίδια με μοτοσυκλέτα και γενικότερα, σαν πηγή έμπνευσης. Πρόκειται για ταξίδια που κάνει μεταξύ των συναυλιών  του σχήματος του των RUSH, για να καταφέρει να ανασυγκροτηθεί και να συνεχίσει μετά τον χαμό των αγαπημένων του προσώπων. Το πρώτο βιβλίο δημοσιεύτηκε το 1996 και αναφερόταν στις διαδρομές του στην Δυτική Αφρική, με τίτλο "The masked rider, Cycling in West Africa". Το "Ghost Rider, Travels on the Healing Road" αναφέρθηκε στο ταξίδι του στην Βόρειο Αμερική στην προσπάθεια του να ξεπεράσει τον χαμό της γυναίκας και της κόρης του, ένα ταξίδι του Peart και της BMW R1100GS. Σε αντίστοιχο ύφος είναι και το τρίτο βιβλίο του, για ένα ταξίδι με αυτοκίνητο όπου αναπολεί την ζωή του, την μουσική  και ακόμη δύο βιβλία με αντίστοιχη ταξιδιωτική θεματολογία αλλά σε όλα τα επίπεδα ακολούθησαν.

 

Λογοτεχνία

Το καθεαυτό τμήμα της βιβλιογραφικής παραγωγής, που σκεφτόμαστε, όταν μιλάμε για βιβλία, έχει σειρά εκπροσώπων της μουσικής.

Ο Βρετανός φολκ/ποπ καλλιτέχνης John Wesley Harding δημοσίευσε δύο νουβέλες το 2005 κ 2007, με το πραγματικό του όνομα με πολύ καλή απήχησή  από τους κριτικούς σε εφημερίδες ευρείας αναγνωσιμότητας. Το  "Misfortune" από την Guardian και το "By George" που έλαβε το βραβείο New York Public Library’s Books to Remember 2007.

Ο πιο ανεξάρτητος ροκ/αμερικανα τροβαδούρος Ryan Adams κυκλοφόρησε το 2009 το Infinity Blues και στο τέλος της ίδιας χρονιάς το Hello sunshine.

Ο Αυστραλός Nick Cave γνωστός και πολυαγαπημένος στην Ελλάδα, έχει εκδώσει στίχους και θεατρικά με τον τίτλο "King Ink' το 1988 αλλά είναι τα βιβλία διηγημάτων του με τίτλο "And the Ass Saw the Angel" και το  πολύ επίκαιρο για τον θάνατο ενός εμπορικού αντιπροσώπου "The Death of Bunny Munro" που κέντρισαν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον ενός κοινού που ίσως δεν είχε αγγίξει ακόμα με την μουσική του.

Μια ακόμα πολυσυζητημένη μορφή της μουσικής, ο πρώην τραγουδιστής των  Black Flag, Henry Rollins (και ραδιοφωνικός παραγωγός, ηθοποιός,ακτιβιστής και άλλα) έχει εκδώσει σειρά βιβλίων που για χάρη συντομίας θα αφήσουμε στον γενικότερο χώρο της λογοτεχνίας. Μερικοί τίτλοι είναι "Black coffee blues, Do I come here often, The first five, gET IN THE VAN, broken summers, Roomanitarian" και άλλα

Ο Αμερικανός καντρι ροκ αστέρας Steve Earle, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που ακολουθεί τα βήματα της μεγάλης Αμερικάνικης σχολής των Μπουκόφσκι, Κάρβερ, Πελεκάνος, με θέματα την εξάρτηση από τις ουσίες και τον πόλεμο του Βιετνάμ και τίτλο "Doghouse Roses". Η κριτική αποδοχή ήταν μέτρια, αλλά όσα διηγήματα δούλεψαν, έκαναν  εντύπωση.

Ο θρύλος της πανκ Richard Hell, των Voidoids, Television, Heartbreakers κυκλοφόρησε το 2005 το "Godlike" ένα βιβλίο αφιερωμένο στις ανθρώπινες σεξουαλικές εμμονές και πάθη. Το βιβλίο με τη μορφή των απομνημονευμάτων, του ποιητή Paul Vaughn, από την νοσηλεία σε ένα ψυχιατρικό θάλαμο το 1995, αναπολεί την πριν 25 έτη σχέση του με έναν δεκαεξάχρονο θαυμαστή τον Τ,. Η σχέση τους ξεκινά από μια πρόσκληση σε ένα πάρτι και καταλήγει στους λαβύρινθους των ανθρώπινων παθών, της έξαψης, της απόρριψης ,της συναισθηματικής σύγχυσης. Η νουβέλα αποτελεί μια μεταφορά της σχέσης των Paul Verlaine και Arthur Rimbaud, Γάλλων ποιητών του 19ου αιώνα στη Ν.Υ των μέσων του 70, στο Ανατολικό Βίλατζ.

 

Μουσικοφίλία

Εδώ έχουμε δύο υποείδη αυτούς που όντας οι ίδιοι μουισκοί μίλησαν για την μουσική και το πάθος της όπως η Louise Wener, (τραγουδίστρια των Sleeper). που έγραψε ένα βιβλίο με πολλές αναφορές και ομοιότητες με το Hi Fidelity του Χόρνμπι με κεντρικό χαρακτήρα τον , ένα αξιαγάπητο υπάλληλο βίντεο κλαμπ, που ελπίζει να τα καταφέρει του με το σχήμα του τους Dakota. Από κοντά η κοπέλα του, που δεν αντέχει τα όνειρα του για δόξα και τον θέλει να ενηλικιωθεί και μια ιστορία για όσους ακολουθούν το όνειρο τους στην μουσική, ακόμα και αν αυτό δεν εκπληρωθεί.

Αντίστοιχα το καλλίτερο βιβλίο των 90ς που παρά την αποτυχημένη κινηματογραφική μεταφορά του, κύρια λόγω του πρωταγωνιστή, παραμένει σταθμός στην επίδραση της μουσικής σε έναν συγγραφέα. Μιλάμε για το Hi Fidelity, που μέσα από την συναισθηματική δυσλειτουργία, σε επίπεδο σχέσεων, με το άλλο φύλο ενός αμετανόητου μουσικόφιλου και ιδιοκτήτη δισκάδικου, ο Χόρνμπι μας παρουσιάζει την ζωή στο ναό όσων δεν παράγουμε αλλά καταναλώνουμε μουσική, τα δισκάδικα. Το πετυχαίνει, σκιαγραφώντας με πειστικότητα και ρεαλισμό την διαδικασία ανεύρεσης του σπάνιου δίσκου, αλλά και τους υπαλλήλους, που σε κάποια μορφή έχουμε συναντήσει, με την ειρωνεία απέναντι στα εμπορικά είδη, σε όσους δεν αποτελούν μέρος των ειδικών ομάδων των γνωστών, ειδικά για την ροκ και την τζαζ, αυτό αποτελεί  γνώρισμα στα μαγαζιά των μεταχειρισμένων. Ένα βιβλίο σταθμός για την μουσική λογοτεχνία . Το "Η Τζούλιετ γυμνή"του Χόρνμπι του 2009, είχε επηρεαστεί  επίσης, άμεσα από την μουσική και περιγράφει εντυπωσιακά, την κατάρριψη του μύθου του απομακρυσμένου ειδώλου καλλιτέχνη, μέσα από τα μάτια ενός οπαδού του, που ανακαλύπτει την ύπαρξη κάποιων ντέμο του αγαπημένου του καλλιτέχνη. Η αλήθεια είναι οτι ο Χόρνμπι, είναι ίσως ο πιο κοντινός στην ροκ γενιά συγγραφέας μαζί με τον Τζόναθαν Κόου . Ο έτερος Βρετανός στο "Η λέσχη των τιποτένιων", έχει μια πολύ ωραία ιστορία χτισμένη πάνω στα χνάρια του πανκ και νιου γουέηβ κινήματος στη Μ. Βρετανία, με την μουσική να παίζει σημαντικό ρόλο στο υπόβαθρο του βιβλίου. Αντίστοιχα στοιχεία θα δούμε και σε άλλα βιβλία του, οχι όμως, σε τόσο έντονο βαθμό. Δεν είναι τυχαίο οτι τόσο ο Χόρνμπι, όπως και ο Κόου είναι Βρετανοί παιδιά των 80ς.

Το "Κριστίν" του Stephen King αποτελεί μια παλιότερη αλλά πολύ επιτυχημένη αναφορά στα χρυσά χρόνια των 50ς, και πως ένα αμάξι και η μουσική μετατρέπουν ένα δειλό νεαρό σε “μάγκα”. Όλα αυτά, μέχρι που η μουισκή που βγάζει το ράδιο της παλαιάς κούκλας-,αμαξιού που ακούει στο ονομα” Κριστίν” θα γίνει ο πομπός μηνυμάτων κινδύνου,αφού ζηλεύει κάθε άνθρωπο που θα επιβουλευθεί ή θα αγαπήσει και θα διεκδικήσει τον οδηγό της. Ένα βιβλίο γεμάτο ροκ ν ρολ μουσική των 50ς κι 60ς , που κινηματογραφικά θα μπορούσε να τα πάει καλύτερα με τον Κάρπεντερ. Ενδιαφέρον είναι οτι ο ίδιος ο Κινγκ είναι ρυθμικός κιθαρίστας σε ένα σχήμα απο συγγραφείς με τίτλο Rock Bottom Remainders που περιοδεύει μια φορά το χρόνο μαζεύοντας χρήματα για ενίσχυση κοινοφελών σκοπών.

Ο Ιαν Ράνκιν έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο ‘the lie factory’, εμπνευσμένο απο την μουσική του μεγάλου Rory Gallagher που κυκλοφόρησε μετά το θάνατο του μουσικού, σαν πακέτο βιβλίου, μουσικής, με τίτλο Kickback City. Το πακέτο περιείχε ένα τριπλό cd με επιλογές τραγουδιών του Gallagher που θα ταίριαζαν στην ανάγνωση του βιβλίου. Ο ίδιος ο μουσικός ήταν φανατικός της αστυνομικής λογοτεχνάις.

Στην Ελλάδα, το "Για μια χούφτα βινύλια" της Χίλντας Παπαδημητρίου, αποτελεί μια αστυνομική ιστορία, βασισμένη στην μουσικοφιλία, πράγμα λογικό αφού ο πατέρας της συγγραφέως είχε δισκάδικο.

 

Κάντε την Παγκόσμια ημέρα βιβλίου, μια συνεχιζόμενη γιορτή, καθ όλο το χρόνο.Το βιβλίο είναι ο μόνος φίλος, που δεν θα σας εγκαταλείψει ποτέ, θα σας δώσει τα πάντα και θα ζητήσει ελάχιστα.Δυστυχώς ή ευτυχώς θα είναι και μια από τις πιο απτές αναμήσεις σας από τους ανθρωπους σας όταν φύγουν από κοντά σας.Για εμένα "Τα διηγήματα" του Τσέχωφ και η Πακγόμισ ανθολογία λογοτεχνίας" είναι τα δύο πιο ξεχωριστά βιβλία από όσα μου άφηε ο πατέραςμου συνδεδεμένα με ιστορίες προσωπικές, φιλαναγνωσίας  και βιβλιοφιλίας. Παραθέτω τη μία

 

 

 

 

 

 

 

Ντάνιελ Κέλμαν: F (Καστανιώτης)

 

Ντάνιελ Κέλμαν: F

F:Fabel μύθος
Friedland Φρίντλαντ
Familie οικογένεια
Fatum μοίρα/πεπρωμένο
Freiheit ελευθερία
Falschung πλαστό
F , ένα γράμμα, απαρχή μίας σειράς λέξεων, που θα συνοψίσουν, ένα οικογενειακό μυθιστόρημα, που μαζί του συμπαρασύρει την Ευρώπη του τέλους της εποχής της οικονομικής άνθισης και της αρχής της κρίσης.
Ένας παραγνωρισμένος συγγραφέας, που φυτοζωεί σε βάρος της οφθαλμιάτρου γυναίκας του, αποφασίζει, μετά από μια παράσταση με έναν πνευματιστή, να απαγκιστρωθεί από όλα και να εξαφανιστεί. Ο δεύτερος γάμος του, διαλύεται εξίσου επεισοδιακά με τον πρώτο αφήνοντας ένα παιδί από τον πρώτο τον Μάρτιν, με τα δίδυμα ,ετεροθαλή αδέλφια του , από το δεύτερο, τους Έρικ και Ιβάν, να απορούν για την οικογένεια , ενώ ο πατέρας τους που ακούει ειρωνικά στο επώνυμο Φρίντλαντ, φεύγει αναζητώντας την δική του Freiheit -ελευθερία.

 

Η επιστροφή του πατέρα τους ως επιτυχημένου συγγραφέα με το «Ας είναι κανείς το όνομα μου», ένα μηδενιστικό ψευτο φιλοσοφικό έργο, υποκινητή αρκετών αυτοκτονιών, μόνο προβλήματα θα φέρει στη ζωή των νεαρών. Ο Μάρτιν θα ακολουθήσει εκκλησιαστική καριέρα αλλά θα βασανίζεται μόνιμα από την έλλειψη πίστης και την βουλιμία του, που τον έχει κάνει παχύσαρκο. Ακόμα και όταν του εξομολογούνται έναν φόνο, αυτός προτιμά να σκεφτεί την ηδονή της τελευταίας γκοφρέτας, που τον περιμένει και να αφήσει τα πάντα στην πίστη, χωρίς να θέλει να σκεφτεί περισσότερο.

Ο αδελφός του Έρικ, ένας επιτυχημένος σύμβουλο επενδύσεων, βιώνει το Ευρωπαϊκό όνειρο των golden boys, με γυναίκα καλλονή, αποτυχημένη ηθοποιό, μεζονέτα, σοφέρ και εξαπάτηση των πελατών, που απλά προχωρά όλο και πιο πολύ σε βάθος, αδυνατώντας να καλύψει τα κενά των επενδύσεων του.

Ο τρίτος αδερφός και δίδυμος του, άρα συγκοινωνούν δοχείο με τον Έρικ, ο Ιβάν, μέτριος ζωγράφος, συνεχίζει μια καριέρα στο εμπόριο τέχνης αντιπροσωπεύοντας ένα γηραιό ζωγράφο, που αφού πέθανε του άφησε την διαχείριση του κληροδοτήματος του. Κινείται στο χρηματιστήριο τέχνης, σε αναλογία με τον αδελφό του, που κινείται στο χρηματιστήριο αξιών. Ο ένας αδελφός, ψάχνει τον εαυτό του σε έξω συζυγικές σχέσεις, ο άλλος στο να συντηρεί το κληροδότημα, δημιουργώντας έργα του νεκρού ζωγράφου και πρώην συντρόφου του.

Καταλύτης οι επισκέψεις του αποξενωμένου πατέρα, που συνεχίζει με τα μυθιστορήματα του, να γνωρίζει την δόξα αλλά και να αποξενώνεται ακόμα περισσότερο από την οικογένεια του. Η έλλειψη πίστης του ποιμένα των πιστών, η πλαστή πίστη, η αγάπη στο πλαστό των επενδύσεων και η δημιουργία του πλαστού, το F που συνδέει τα τρία αδέλφια. Τρεις ιστορίες παράλληλες, που συνοψίζονται σε ένα πατέρα που δημιούργησε τον μύθο του, πάνω στην έλλειψη πίστης που επώδυνα κληροδότησε στους γιους του. Τρία αγόρια που μέσα από τις προσωπικές τους επιλογές, προσπάθησαν να καλύψουν το κενό της οικογένειας, πλησιάζοντας κοντά, αλλά όχι τόσο ώστε να υπάρχει πραγματικός δεσμός. Ακόμα και οι δίδυμοι, κρύβονται ο ένας από τον άλλο, ψάχνουν ψεύτικα (Falschung- πλαστό) υποκατάστατα και δημιουργούν ζωές βασισμένες στο F. Ο Κέλμαν, συνδέει τους τρεις τόσο συνηθισμένους, ανθρώπινους αλλά και μαζί απόμακρους αντιήρωες του, παπάς, τραπεζίτης και έμπορος έργων τέχνης, μέσα από έναν φόνο, διά ασήμαντη αφορμή. Η οικονομική κρίση, θα αποτελέσει την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, για τον χρηματιστή, ο φόνος του δίδυμου αδερφού του, το εφαλτήριο για μια επιστροφή στην επιφάνεια της οικονομικής ζωής και ο ιερέας αδερφός του το καταφύγιο στις μέρες της κρίσης.

Τρία αδέλφια, μια οικογένεια, ένας μύθος που καταρρέει, αυτός της πίστης στον πατέρα, στην θρησκεία, στην τέχνη, στην διαχείριση αξιών. Ένα αριστουργηματικά δομημένο μυθιστόρημα πάνω στο ψέμα, τις εκφάνσεις του, την ατομικότητα, την αποξένωση, τον πόνο, τον φόβο, την αγωνία, την σαθρότητα της ηθικής των μεταπολεμικών δεκαετιών, των Ερινυών που κυνηγάνε τον μοντέρνο άνθρωπο.
Το πεπρωμένο, συναντά την ελευθερία, την πλαστότητα και την οικογένεια, όλα μέσα σε ένα μυθιστόρημα, για μια οικογένεια, που το μόνο που μένει αλώβητο είναι τα ονόματα στο πέρασμα του χρόνου. Ένα βιβλίο που συνεπαίρνει τον αναγνώστη με το επίκαιρο και ταυτόχρονα διαχρονικό της ιστορίας του και των επιμέρους στοχασμών του.

Philip Shouse- "Side 1" ep (Wild Kingdom/Sound Pollution)

 Philip Shouse- "Side 1" ep (Wild Kingdom/Sound Pollution)

An album that starts with a STONES/BEATLES storm bringer like the fast chord, beatlesque melodic "Run away from you" will definitely attract your attention. In five songs, in the most traditional yet inspired way Philip Shouse brings decades of rock tradition in a few songs. 

 

Listen to the main melody of "The naked empress" and think about THE BEATLES, THE KINKS, Swinging London but also JELLYFISH and REDD KROSS and the musical essence of the artist is here ,laying naked in front of you. Songs for the sake of the listener and not the indulgence of the artist, pop, melody, rock, guitars,all in an amalgam that stays as a tune to the listeners ears and mind hours after the listening, a sing a long, radio friendly attack that is ready for massive airplay. The more acoustic ,mid tempo "It gets better' has a more Settle/Southern rock/Tom Petty feeling and is another mid tempo crowd pleaser. "Won't let go again" is a more acoustic, LED ZEPPELIN /Middle East influenced tune with the BEATLES influence again main, at the vocals, or to be more precise, the harmonies.Closing track "Time bomb" is another STONES wanna be , full of groove and swagger rocker, a honky tonk , dirty and rocking tune that i ready to explode as the title implies.

 

 

Shouse is known for his work with ACCEPT, Gene Simmons, and Ace Frehley as a member, or touring guitarist.Now in his first solo work he presents a total different face, a far more 60s-70s oriented and definitely more classic rock oriented.His music is fresh, inspired and deserves to get to the more classic rock followers possible.

 https://wildkingdom.se/artists/philip-shouse/

7,5

TEMPLE BALLS- "Temple Balls" (Frontiers)

 TEMPLE BALLS- "Temple Balls"

Great FM Hard rock with sleaze elements and DEF LEPPARD influences that brings the full potential of these fins in the broad daylight. Already on the fifth album, they show a maturity and eagerness to rock hard and dirty that is admirable.

 

They know how to pen a tune,heavy and sleazy like the opening track "Flashback Dynamite". Glam and dirty at "There Will Be Blood", or surprisingly based on the riff we loved at "The trooper" (IRON MAIDEN) but twisted to become a new radio friendly sleaze hit at "Tokyo Love". The guys know what the arena rock audience wants and they deliver, just listen to "We Are the Night' and singalong with fists raised high.They have all the elements and they know how to combine the choruses that stick to listeners mind ,in the same way CRASHDIET used at their first two albums but with a more DEF LEP aesthetic and commercial POV. They can be heavy and make the guitars spit fire as in "Chasing the Madness" or simply write successful, groovy, melodic heavy rock, low and dirty songs like "Hellbound"and "Soul Survivor". 

 

A modern sleaze/Arena rock album full of anthemic songs, great melodies aiming to the heart and the good old 80s spirit, without limitation, just pure innovation and song crafting. Arde Teronen (vocals), Niko Vuorela (guitar), Jiri Paavonaho (guitar), Jimi Välikangas (bass), and Antti Hissa (drums). are a wild bunch with the SKID ROW virus running in their blood, multiplied by their own ideas and skills. This album marks the final recorded performances of guitarist Niko Vuorela. So it is a picture of a modern sleaze/hard rock band in its prime, nothing more than great music and even greater, catchy songs. Among the albums of the year already in its genre.

8

«Επιχείρηση Νέμεσις Η εξόντωση των υπαίτιων για τη γενοκτονία των Αρμενίων”»– Eric Bogosian (Παπαδόπουλος)

 «Επιχείρηση Νέμεσις Η εξόντωση των υπαίτιων για τη γενοκτονία των Αρμενίων”»– Eric Bogosian (Παπαδόπουλος)

«Επιχείρηση Νέμεσις Η εξόντωση των υπαίτιων για τη γενοκτονία των Αρμενίων”»– Eric Bogosian

1915: Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαπράττει μία από τις πιο φρικτές γενοκτονίες του 20ού αιώνα: την εξόντωση 1,5 εκατομμύριου Αρμενίων. Οι υψηλά ιστάμενοι Οθωμανοί υπεύθυνοι αυτής της θηριωδίας δραπετεύουν, και παραμένουν ατιμώρητοι... ή, τουλάχιστον, έτσι νομίζουν. Μερικά χρόνια αργότερα, μια μυστική ομάδα επιζώντων Αρμενίων οργανώνει την Επιχείρηση Νέμεσις, μια τολμηρή αποστολή εκδίκησης -τιμωρίας, με στόχο την εκτέλεση όσων έφεραν βαριές ευθύνες. Το αποκορύφωμα της Επιχείρησης έρχεται το 1921, όταν ένας νεαρός Αρμένιος ο Σογομόν Τεχλιριάν, σκοτώνει στο Βερολίνο τον Ταλαάτ Πασά, τον αρχιτέκτονα της γενοκτονίας, σε ένα ιστορικό χτύπημα που συγκλόνισε όλον τον κόσμο. Με αριστοτεχνική αφήγηση και μετά από ενδελεχή έρευνα, ο συγγραφέας ξεδιπλώνει αυτή τη συναρπαστική -κι ελάχιστα γνωστή- σελίδα της ιστορίας. 

Το «Επιχείρηση Νέμεσις» δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για την εκδίκηση μιας ομάδας επιζώντων· είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο για την ανάγκη της δικαιοσύνης, τη δύναμη της μνήμης και την αντοχή απέναντι στη λήθη. Η προσωπική ιστορία του Τελιριάν, η πορεία του από την Τουρκία, στη Ρωσία και τελικά στη Γερμανία, από πρόσφυγας, φυγάς, στρατιώτης, η μετατροπή του σε εκδικητή, όλα περιγράφονται σε βάθος, αναλυτικά. Η προσωπική ιστορία και τα προσωπικά κίνητρα, η μητέρα του Σογομόν, που εμφανίζεται στον ύπνο του, να ζητά εκδίκηση, είναι η ώθηση να πατήσει την σκανδάλη. Στο ενδιάμεσο θα μεσολαβήσει, ένα προσωπικό ταξίδι αυτογνωσίας αλλά και μια ομάδα πρώην αγωνιστών Αρμενίων που θα στρατολογήσουν ανθρώπους σαν τον Τελιριάν, και θα τους στηρίξουν σε Ευρώπη, ΗΠΑ, παντού. Οι Αρμένιοι της διασποράς, θεωρούν ηθική ευθύνη και καθήκοντος, να εκδικηθούν τη γενοκτονία. Οι πρώην αυτονομιστές Αρμένιοι που ήλπισαν ότι οι Νεό Τουρκοι θα φέρουν ισότητα στην νέα Τουρκία, τώρα με όπλο την επιζήσαντα νέα γενιά, επιχειρούν να εκδικηθούν όσους πρωτοστάτησαν στην γενοκτονία των Αρμενίων.

Η παρουσίαση της φράσης των Νέο Τούρκων, ο στυγνός προγραμματισμός της εξόντωσης των Αρμενίων και το μέγεθος της γενοκτονίας αποτελεί μεγάλο τμήμα του βιβλίου. Οδηγεί στην εύλογη απάντηση της εκδίκησης των πρωταίτιων, αφού η δικαιοσύνη, θα τους έχει χάσει από τα ραντάρ της ,καθώς κατέφυγαν πλην εξαιρέσεων στην Ευρώπη για να συνεχίσουν ανενόχλητοι της ζωή τους ελπίζοντας σε μια θέση στη νέα κυβέρνηση του Ατατουρκ.
Εδώ πλέον έρχονται να αναμιχθούν Αγγλικές μυστικές υπηρεσίες, Αρμένιοι εξόριστοι και αποφασισμένοι επιζησαντες που θα κυνηγήσουν πολλές φορές με λιγοστά στοιχεία τους πρωταίτιους της Γενοκτονίας, σε κάθε άκρη της γης, Γερμανία, Σοβιετική Ένωση ακόμη και στη Κωνσταντινούπολη.

Όμως η ιστορία του Τεχλιριάν, δεν τελειώνει με τη δολοφονία του Ταλαάτ. Επίτηδες μένει στον τόπο του εγκλήματος και συλλαμβάνεται για να οδηγηθεί σε δίκη. Εκεί  με τη βοήθεια των δικηγόρων του και επικαλούμενος αμνησία όταν δεν θέλει να μιλήσει, χρησιμοποιεί το δικαστήριο και τη δημοσιότητα για να φέρει στην επικαιρότητα ,στη διεθνή κοινή γνώμη την Γενοκτονία των Αρμενίων. Η πολιτική αυτή θα ακολουθηθεί για αρκετά χρόνια ακόμα, όσο η ομάδα εκδίκησης των Αρμενίων, έχει κίνητρο αλλά και χρηματοδότες και οι συνθήκες ευνοούν την αφύπνιση της κοινής γνώμης. Η έλευση του 2ου παγκόσμιου πόλεμου, θα αλλάξει τις προτεραιότητες της διεθνούς κοινότητας, αλλά οι Αρμένιοι δεν θα σταματήσουν να ζητούν αναγνώριση των παθών τους και δικαίωση ως σήμερα και εκεί εστιάζει το τρίτο μέρος του βιβλίου. Μια απότομη προσγείωση στο σήμερα και τα γεωπολιτικά παιχνίδια την Αρμενία ως ανεξάρτητο κράτος αλλά και τις μάχες που έδωσε για να δημιουργηθεί και να κρατήσει ζωντανή την ταυτότητα αλλά και τη μνήμη των χαμένων Αρμενίων.

Όταν στην Ελλάδα θρηνούσαμε τους νεκρούς της Μικρασίας, με το κράτος να έχει ξεχάσει τους 42000 αιχμαλώτους στρατιώτες και αξιωματικούς, και τον Στεργιαδη, ύπατο Αρμοστή της Σμύρνης, να ζει στην Γαλλική επαρχία, με έξοδα της Μ. Βρετανίας, κάποιοι Αρμένιοι απέδωσαν δικαιοσύνη για τα δικά τους αδικοχαμένα θύματα. Ένα βιβλίο που αποδεικνύει, ότι υπάρχει δικαιοσύνη, όταν ο απλός πολίτης ξεπερνώντας συνθήκες, συμβάσεις και κρατικούς λειτουργούς που τρέμουν για την καρέκλα τους, αποδίδει δικαιοσύνη. Μια ματιά από την πλευρά των Αρμενίων, που δεν φωνάζει για εκδίκηση, όπως οι πρώτες γενιές αλλά για αναγνώριση και δικαίωση από ακόμη και σήμερα ,συνεχίζει να αρνείται με τα γνωστά αφηγήματα της η Τουρκική πλευρά, με τις ιστορίες που τόσο έντεχνα υπέθαλψε ο Κεμάλ και συνεχίζουν να αναμασούν, δίχως ίχνος ντροπής, οι απόγονοι του Αρμένικού Ολοκαυτώματος.

GREYHAWK -"Warriors of Greyhawk"

 GREYHAWK -"Warriors of Greyhawk"   

GREYHAWK -"Warriors of Greyhawk"   

 GREYHAWK are back with their third studio album, via Cruz Del Sur Music. The 11-track album features new vocalist Anthony Corso and would be a Turkish delight for every friend of US melodic power metal, in the vein of RIOT "Thundersteel-Privilege of power" era, LETHAL, SAVAGE GRACE.

 The well known twin guitar attacks are here, heavy and melodic as ever with their roots deep in the IRON MAIDEN, JUDAS PRIEST golden era of the 80s.  Jesse Berlin (lead guitar), and Rob Steinway (rhythm guitar) are trading riffs as easy and comfortable as finishing their beer at their local bar. The WISHBONE ASH/THIN LIZZY, melodic approach make their sound even more epic, a sing along party that has as top moment Corso's soulful vocals. High pitched but with melody and depth, he reminds me of the RIOT glory days and still has his own character. The album is fueled by the powerful rhythm section of Darin Wall (bass)and Nate Butler (drums) who create a solid, heavy yet groovy base for the rest of the band to deploy their talents. 

You can find almost everything here from the full in your face power metal paean of "Ascension" the fast and furious, low edge "Endless Race", the epic "Warriors Of Greyhawk", the sci-fi, "Hyperspace" and one for the stand out tracks in my not so humble opinion "Embers Rise" and the simple yet not simplistic "Rise Above". First rate, frist class power metal with influences from the 80s legends, the cornerstone bands of the 70s ,lyricism, and faith to the eternal heavy metal sound as it was forged in its glory days when guitar wizardry met voices that stood the test of time.

https://greyhawkmetal.bandcamp.com/album/warriors-of-greyhawk

 Go for them and become members of the warriors of GreyHawk,this band is destined for big things.

8

«Το τυφλό γουρούνι στη Δεύτερη οδό» Σώτη Τριανταφύλλου (Πατάκης)

 

Επιστροφή στη φόρμα που αγάπησε και αγαπήσαμε αλλά και σε φόρμα, για τη Σωτη Τριανταφύλλου. Μια τολμηρή ανάγνωση της μετανάστευσης των Ελλήνων, πρώτης και δεύτερης γενιάς, μέσα από το χρονικό των αδερφών Φιλιππόπουλων Γιάννη (Τζων) και Ηλία (Λη) που το 1918, άφησαν στην Ελλάδα τον πατέρα τους, δάσκαλο και λάτρη του χορού και των θεαμάτων Χρήστο.

Η οικογενειακή σάγκα, δεν θυμίζει τις Αμερικάνικες παρωδίες των Ελληνικών παροικιών, που γνώρισαν τόση επιτυχία στον κινηματογράφο, ούτε τη θρυλική «Θεία από το Σικάγο» με τους αξέχαστους Μακρη και Βασιλειάδου. Τα δύο αδέλφια που έχουν ξεφύγει των πολέμων που στέρησαν την Ελλάδα από τον ανθό της νιότης της, στα Βαλκανικά Μέτωπα και τη Μικρά Ασία, ελπίζουν να φτάσουν στον βαθύ Νότο, προσκεκλημένοι από έναν Έλληνα που δραστηριοποιείται στις πετρελαιοπηγές. Η μοίρα στην οποίο τόσο πιστεύουν τους οδηγεί στο Μέμφις, όπου με τα λιγοστά αγγλικά τους και την βοήθεια της τύχης ενσωματώνονται στην τοπική Ελληνική κοινότητα, που δραστηριοποιείται στα εστιατόρια και την αγορά οικοπέδων για δημιουργία φτηνών κατοικιών για λευκούς και μαύρους. Ο Τζων, με επιχειρηματικό δαιμόνιο και παρέες στα όρια της νομιμότητάς, θα ασχοληθεί με τα ποτά και τα μπαρ και με την ποτοαπαγόρευση, θα αποκομίσει κέρδη και έναν γάμο με μια Ιρλανδικής καταγωγής, βασίλισσα της ομορφιάς και ταμία σούπερ Μαρκετ. Αποτέλεσμα μια οικογένεια που ο δημοσιογράφος γιος, Κρις θα καταγράψει την ιστορία της και μαζί την ιστορία των Η.Π.Α από τον Α ΠΠ εως το Βιετνάμ.

Η σύνδεση μιας μεσοαστικής οικογένειας, που πραγματοποιεί τα όνειρα της, αγορά σπιτιού, των πρώτων ηλεκτρικών συσκευών, με την μητέρα να δουλεύει αλλά και να φροντίζει τα παιδιά, τον μόνιμα άρρωστο Ραμόν και τον αιθεροβάμονα Πάτρικ, ενώ οι Η.Π.Α αλλάζουν και ο πατέρας κερδίζει, όσο το σύστημα παραμένει σε διαφθορά , είναι η ιστορία των μεταναστών που άρπαξαν την ευκαιρία από τα μαλλιά. Παράλληλα ο δεύτερος αδερφός ο Λη, εμπλέκεται με το Κομμουνιστικό κόμμα, διοργανώνει απεργίες και απομακρύνεται από την Ελληνική κοινότητα, για πολιτικούς λόγους, όπως και ο αδελφός του Τζων, για λόγους ηθικής (παντρεύτηκε καθολική) αλλά και νομικής φύσεως, ζει από ημιπαρανομες  δραστηριότητές.

Η μεγάλη κρίση τού 29, οδηγεί τους Φίλιπς να χάσουν το σπίτι τους και να μετακομίσουν σε ένα μοτέλ, αλλά όχι την οικογενειακή ανεξαρτησία και αισιοδοξία που στηρίζει η μητέρα βράχος και ο πατέρας που μόνιμα κυνηγά τις ευκαιρίες. Η σύνδεση με την παλιά παρτίδα είναι οι επιστολές του παππού, που περιγράφει τη. Αλλαγή της Αθήνας και της Ελλάδας, τα κινήματα, τον επερχόμενο ΒΠΠ, με γλαφυρότητα και χιούμορ και κύριο άξονα την αγάπη του για τις αρτίστες και τις τελευταίες μόδες στον χορό. Η ενηλικίωση του Κρις και η ενασχόληση του με την δημοσιογραφία, έχουν παράλληλα οδηγήσει τη χώρα και τον ίδιο , πρώτα στην Κορέα, με δράση ως μέλος πληρώματος βομβαρδιστικών και μετά σε αλλαγές στην εποχή των ευκαιριών και της ανάπτυξης. Ο αγώνας για τα πολιτικά δικαιώματα των εγχρώμων, οι Η.Π.Α που αλλάζουν και ειδικά οι δολοφονίες μαύρων στο βαθύ Νότο συνθέτουν την εικόνα μιας κοινωνίας σε πόλωση, ένα έμμεσο σχόλιο για τις σημερνές Η.Π.Α ταυτόχρονα, ο θείος Λη, έχει ήδη επισκεφτεί την ΕΣΣΔ και έχει γνωρίσει την μελλοντική σύζυγο τού Λουντμίλα, μια μεταφράστρια που του δείχνει τα πρόσωπα της ΕΣΣΔ που ηθελημένα ο Λη, ωραιοποιεί και παραφράζει για να δείξει των ¨ανωτερότητα» του εργατικού κινήματος, στη χώρα των Δελτίων και της παρακολούθησης και εξαφάνισής από το καθεστώς. 

Η συγγραφή από τον Λη, φυγά πια στην ΕΣΣΔ, του βιβλίου «Αριστερή πλευρίτιδα αναμνήσεις ενός Αμερικανού Κόκκινου» θα οδηγήσει τον ανιψιό τού, σε μια αναζήτησή των δικών του ριζών, που έχουν χαθεί με το θάνατο του αδελφού του Ραμόν, της μητέρας του και της φυγής του αδελφού του Πάτρικ στην Καλιφόρνια. Σε μια χώρα που είναι συγκλονισμένη από τα δολοφονίες, Μάρτιν Λουθερ Κινγκ, Κενεντι, ο Κρις αφήνει την για χρόνια σύντροφο του, αθλητικογράφο και ανεξάρτητη, δραστήρια Σουζαν, που επιλεγεί ένα καουμπόι από τα μεσοΔυτικα, έναντι αυτού, του άχρωμου και άοσμου δημοσιογραφίσκου, με την μόνιμη αναβλητικότητα. Ξεκινά ένα ταξίδι που θα τον οδηγήσει στο Σαν Φρανσίσκο και μαζί στην αναθεώρηση της οικογενειακής ιστορίας της ζωής των αδελφών Φίλιπς και των δικών του επιθυμιών. Όπως όλες οι ιστορίες θα μας οδηγήσει στην αλλαγή των ΗΠΑ μετά τον ΒΠΠ, τον αντικομουνισμό του Μακαρθι, το κυνήγι των μαγισσών του Χούβερ και θα αποκαλύψει τελικά το πρόσωπο του Θείου Λη , την ταυτότητα του.

Είναι όμως η επανασύνδεση του με τον Παντυ, (Πατρικ) τον αδελφό του, που θα του δώσει την πραγματική ουσία των πράγματων, μασημένη τροφή στην αιώνια ανασφάλεια και αναποφασιστικότητα του. Θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον σνομπισμό των ομάδων της αντι κουλτούρας και θα τον προσγειώσει μέσα από  ένα ταξίδι, -άσκηση αυτογνωσίας. Μέσα από την αναζήτησης της οικογένειας, ο Κρις θα μιλήσει για την οικογένεια του και πως άλλαξε στις Η.ΠΑ παράλληλα και μέσα από τις δίκες του αλλαγές, όπως και το ίδιο το Μέμφις, η γενέτειρα πόλη τους. Η αναζήτηση του, θα τον φέρει στην αφετηρία του, την εφημερίδα που αρθρογραφούσε, πιο ώριμο και συνειδητοποιημένο, ενώ εμείς θα παρακολουθήσουμε ,τις Η.Π.Α να πολεμάνε, να ευημερούν και να παραδίνονται στην εμφύλια διαμάχη, παράλληλα με την αλλαγή στον μεγάλο εχθρό την ΕΣΣΔ, μέσα από την ιστορία τη Λουντμιλα και του Θείου Λη.

Ένα βιβλίο, χείμαρρος, που συνδυάζει την οικογενειακή ιστορία, την προσωπική πορεία αναζήτησης και αυτοπραγμάτωσης και την ιστορική και κοινωνική αλλαγή, στις Η.Π.Α σε πρώτο πρόσωπο και ΕΣΣΔ σε δεύτερο, με πρόσωπα που αλλάζουν, δρόμους που τέμνονται και απομακρύνονται, σε ενα μυθιστόρημα τσαλακωμένο  και σκονισμένο, όσο οι κεντρικοί χαρακτήρες του Αμφίσημο και γεμάτο μικρές διακλαδώσεις που αναδεικνύουν το πολυπρόσωπο των χαρακτήρων του, με κεντρικό ήρωα, αφηγητή, έναν μετριοπαθή δημοσιογράφο που παρατηρεί καταγραφεί και κάποια στιγμή αποφασίζει να ζήσει, όσα βλέπει να περνούν γύρω του.

Βαθιά Αμερικάνικο και επίσης ,ουσιαστικά Ελληνικό, για μια διαφορετική ομογένεια και μια Ελλάδα που επικοινωνεί και υπάρχει  σε σύντομα γράμματα και καρτ ποστάλ, διαπολιτισμικό, πολύ πριν την ώρα, του. Σε συγκινεί με την Ιρλανδέζα μητέρα και τα ανεκπλήρωτα όνειρα της, τον μόνιμα αισιόδοξο και κομπιναδόρο Έλληνα πατέρα, τα παιδιά που πήραν το καθένα χαρακτηριστικά και από τις δύο κουλτούρες και τον θείο , πιστό στο όραμα της παγκόσμιας εργατικής επανάστασης, που δεν διστάζει αφήσει τα πάντα πίσω, να πληγώσει για χάρη του κόμματος.

Τριανταφύλλου σε φόρμα, υλικό δουλεμένο, χαρακτήρες που ακόμη και η απάθεια τους, ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά του αναγνώστη και μια πολύ ζωντανή παρουσίαση του κοινωνικού περίγυρου από το 20 έως το 70, που όσο και αν διαφωνήσεις με την οπτική της συγγραφέως, δεν έπαψε να υπάρχει. Αξίζει το χρόνο σας αν και θα χρειαστείτε να έχετε τη γνώση βασικών γεγονότων της σύγχρονής μετά το1920 ιστορίας ων Η.Π.Α για να το παρακολουθήσετε καλύτερα. Μια ιστορία για την ομογένεια, που ενσωματώθηκε στο πολυπολιτισμικό όνειρο της αστερόεσσας και άφησε την Γαλανόλευκη στα νταινερς και τα παντοπωλεία.

Χρυσόστομος Τσαπραϊλης- «Παγανιστικές δοξασίες της Θεσσαλικής επαρχίας» (Αντίποδες)

 

«Αλαφροΐσκιωτοι και στοιχειωμένοι, θα κάνουν το ταξίδι στην Παγανιστική Θεσσαλία και μαζί τους θα απολαύσουμε ένα από τα ωραιότερα βιβλία, αναφορικά με τον φόβο ,τις δοξασίες ,το αλλόκοτο, εκεί που τρόμος κρύβεται πίσω από την λαϊκή παράδοση χιλιετιών, πριν σε αρπάξει αμετάκλητα»

Την δεκαετία του 90, είχα την τύχη (ή ατυχία) να περάσω ένα χρόνο από τη ζωή μου στη Λάρισα. Η θητεία μου στο Υγειονομικό, με άφησε με μια φοβία για τα στάγιερ που φόρτωνα με ξυλοκιβώτια επί ένα εξάμηνο και ένα θαυμασμό για τις καταιγίδες που τον Αύγουστο κατέβαιναν με τη μορφή σύννεφου από τα βουνά και γέμιζαν τη μονάδα με χαλάζι σε μέγεθος πέτρας. Η Θεσσαλία αλλά και η Ελληνική επαρχία γενικότερα, για όσους προλάβαμε παππούδες και γιαγιάδες, είναι γεμάτοι με αναφορές σε γέρους και γριές που μένουν σε απόμερα σημεία των χωριών και μελετάνε τη Σολομωνική, για κοπέλες και παλικάρια που χάθηκαν, πνίγηκαν, για δοξασίες που ακουμπάνε στα χρόνια των χθόνιων θεών, πολύ πριν ο Χριστιανισμός εξισώσει τις φοβίες όλων μας, στον κοινό Θεό.

Διαβάζοντας το βιβλίο του Τσαπραϊλη κατάλαβα δύο πράγματα. Το πρώτο ότι αν και γλωσσικά, είναι πλούσιο σε σημείο να θυμίζει περικοκλάδα που σφίγγει τον αναγνώστη, καθώς θέλει να τρέξει την ιστορία, από την άλλη είναι ένα μικρό κομψοτέχνημα, διακριτικά επιλεγμένων λέξεων, που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα, μυστηρίου φόβου απέναντι στο άγνωστο, το χθόνιο. Αυτό που όλοι γνωρίζουμε ο,τι βρίσκεται στον απαγορευμένο κήπο του παλιού αρχοντικού, αλλά κανείς δεν θέλει να συναντήσει. Το δεύτερο, ότι η μυθοπλασία του ακόμη και όταν τοποθετείται στα αστικά περιβάλλοντα των Θεσσαλικών πόλεων, δεν παύει να είναι μια μίξη του ονειρικού της Ζυράνας Ζατέλη, με το «τρομακτικό» του Λόβκραφτ, περασμένα από την γραφίδα ενός ταλαντούχου συγγραφέα, που τον φαντάζομαι να γράφει ακούγοντας Νορβηγικό black metal και βρετανικό progressive rock των 70ς. Μια πρόσθετη παρατήρηση που προέκυψε από την σκέψη, μετά την ανάγνωση του βιβλίου, είναι πόσο δυνατές είναι οι «παγανιστικές» προχριστιανικές δοξασίες στην λαϊκή κουλτούρα, ακόμη και 2000 χρόνια μετά την δυναμική παρέμβαση του Χριστιανισμού, στον κοινωνικό βίο των Ελλήνων.

Το βιβλίο χωρίζεται αντί κεφαλαίων, ανα γεωγραφικές περιοχές, Βλαχοχώρια, Καραγκουνοχώρια, Δρακοχώρια, Οι πόλεις του Κάμπου, Αργιθέα και σε κάθε περιοχή νιώθεις τη σκιά του δάσους και τον Δράκοντα, που σέρνεται στα πόδια σου, μέσα στις σκιές. Λάμιες, μάγισσες, τάματα, αυτοκτονίες, τρελοί που μιλάνε στα πνεύματα και τα ξωτικά, μια μυθολογία που είναι τόσο γνώριμη στο DNA του Έλληνα και συνάμα τόσο χαμένη, λόγω της αστικοποίησης που οδήγησε σε ύφεση της έκφρασης του ή λόγω της επιμιξίας του για αρκετούς με μύθους από την Αγγλοσαξονική και Σκανδιναβική παράδοση. Ο Χ.Τ δεν περιφρονεί τίποτα, από την πιο μικρή λεπτομέρεια, θα ξεκινήσει μια ιστορία, φανταστική, όπως όλο το βιβλίο, αλλά τόσο αληθοφανή που θα σε κάνει να σκεφτείς να περπατήσεις το βράδυ ακόμη και στην ίδια την Αθήνα. Αρμονικά εναρμονισμένο με την ιστορία του τόπου, ταξιδεύει ανάμεσα στο σήμερα και στο χθες, στην ομιχλώδη εκείνη περίοδο μετά την απελευθέρωση και πριν την αστικοποίηση των μετεμφυλιακών χώρων. Το φανταστικό είναι τόσο γήινο και καθημερινό, που σε κάνει να αμφιβάλλεις για την ίδια σου τη φύση και να βλέπεις δρόμους και πόρτες που γνώριζες μέχρι χθες, με άλλο μάτι.

 

Αν κάτι πραγματικά θαύμασα, πέραν της πρωτοτυπίας του συγγραφέα, είναι η δημιουργία μιας μυθολογίας τρόμου, αστικής και συνάμα βουκολικής, με τα ίδια υλικά που περιστοιχίζουν τις εκδρομές μας στις πεδιάδες και τα βουνά της Θεσσαλίας. Αυτή η τρομο λαγνεία του κοινότυπου μεταφέρει το βιβλίο σε μια μυθική διάσταση, που ο αναγνώστης αμφιβάλει για τα θέσφατα και αλλάζει άποψη για όσα θεωρούσε σταθερές της καθημερινής ζωής του, τουλάχιστον αν κατοικείς στην περιοχή. Αλαφροΐσκιωτοι και στοιχειωμένοι, θα κάνουν το ταξίδι στην Αργιθέα και θα απολαύσουν ένα από τα ωραιότερα βιβλία, αναφορικά με τον φόβο ,τις δοξασίες, το αλλόκοτο και το τρομακτικό, σε μια εποχή που η μητέρα φύση τρομάζει όλο και λιγότερο, τα παιδιά της πόλης που ζουν κλεισμένα σε μικρά δωμάτια, με τεχνητό φως, παρέα με οθόνες υπολογιστών. 

Μια συγγραφική προσπάθεια που προτείνω ανεπιφύλακτα σε κάθε φίλο της λογοτεχνίας του τρόμου αλλά και της Γοτθικής σχολής στην «Βλάχικη» (sic) έκδοση της.

Ακούγεται συνοδεία των δύο πρώτων άλμπουμ των MERCYFYL FATE

Song of the week-Jay Buchanan - True Black

 Song of the week-Jay Buchanan - True Black 

 Official Visualizer for Jay Buchanan's new single "True Black" from his upcoming album 'Weapons of Beauty,' out February 6, 2026

Pre-order / pre-save here: https://30tgrs.ffm.to/weaponsofbeauty

Video Credits: Filming and Editing by Matt Wignall

Song Credits: 

Written by Jay Buchanan

Vocals & Acoustic Guitar: Jay Buchanan
Guitar: JD Simo
 Bass- Brian Allen
Drums- Chris Powell
Pedal Steel- Leroy Powell
Keyboards - Phillip Towns

Produced by Dave Cobb
Recorded by Tom Tapley and Darrell Thorp
Recorded at Georgia Mae Studio, Savannah, GA 
Mixed by Jack Emblem
Mastered by Pete Lyman/ Infrasonic Mastering 
Acoustic and Electric Guitar - Dave Cobb
Production coordination - Andrew Brightman
Additional engineering - Ethan Barrette


Follow Jay Buchanan:
Instagram -  @jaythebirdthatsings  
Website - https://www.weaponsofbeauty.com

Lyrics:
As I walk side by side 
With the wicked and the righteous
I do wonder to which one of them 
I truly belong.
I have tread the narrow path
I have stumbled through the darkness.
And the right I’ve done by many
Is all for those that I’ve done wrong.
Paint my casket true black.And for all I might have cost you,
I hope to earn it back.
Shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.
I have listened many a year
To the greatest ever known.
Speaking truth truer than
Any voices I have ever heard.
So child give me your ears
And between them I will sew
A crop of plenty that will fruit
With every stolen word.
Paint my casket true black.
And for all I may have taught you 
I know you’ve taught me back. 
shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.
I have been deep into the cave
I have pulled out many a stone.
Common as John or shining bright
Mine to carry and mine to hold.
I have pulled out ragged people
That got too used being alone.
Shoulder to shoulder up to the light
And that’s where I found my gold.
Paint my casket true black
If you catch me too far from home
I hope you’ll bring me back. 
shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.
As I walk side by side 
With the wicked and the righteous
I do wonder to which one of them 
I truly belong.
I have tread the narrow path
I have stumbled through the darkness.
And the right I’ve done by many
Is all for those that I’ve done wrong.
Paint my casket true black.And for all I might have cost you,
I hope to earn it back.
Shoo-rah, shoo-rah shoo-rah
Shoo-rye, shoo-rye shoo-rye
For all I may have cost you
I hope to make it right.

Colson Whitehead- «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (Ίκαρος)

 

Colson Whitehead- «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (Ίκαρος)

Διαβάζουμε τόσα πολλά για τα κινήματα για την φυλετική ισότητα και πώς επηρεάζουν τον άμεσο εκφραστή τους στην τέχνη, την λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Διαβάζουμε όμως ελάχιστα για τη νέα γενιά συγγραφέων που αν και με κολεγιακή, προσεγμένη γραφή, όπως λέει και ο φίλος μου η «Πτήση του Πηγάσου» ανατρέχουν στην υποκουλτούρα της παλπ λογοτεχνίας, των αστυνομικών μυθιστορημάτων και τα ενδύουν με τον μανδύα της αληθοφάνειας μέσα από την εισαγωγή πραγματικών χαρακτήρων της μαύρης παραβατικής κοινότητας. Ανθρώπων του κοινού ποινικοί δικαίου που επέζησαν της εποχής και δημιούργησαν τους δικούς τους θρύλους παράλληλα με αυτούς του Δόκτορα Κινγκ και του Μάλκομ Χ, επηρεάζοντας άμεσα την ζωή του λούμπεν προλεταριάτου και των φτωχών συνοικιών της Ν. Υόρκης και δη του Χάρλεμ.

Ο Whitehead όπως και στα «Αγόρια του Νίκελ» δεν αφορίζει τον ρατσισμό και την περιθωριοποίηση , ούτε ωραιοποιεί την παραβατικότητα. Αντίθετα θέτει τις πραγματικές διαστάσεις των παράλληλων κοινοτήτων, μαύρων, λευκών και τις υποομάδες, Ιταλοί, Εβραίοι, Έλληνες, μετανάστες, λευκοί χιλμπίλις και πλουτοκράτες. Το δικό του ψηφιδωτό, χωράει τον νέγρο εγκληματία από πεποίθηση που έμαθε την τέχνη του φόνου στον Αμερικάνικο Στρατό στον Β ΠΠ και την μετέφερε στο αστικό πεδίο του Χάρλεμ. Του λευκού μπίτνικ που αγκαλιάζει τα ναρκωτικά και την τζαζ σκηνή, επιζητώντας να λυτρωθεί από το όνομα της οικογένειας που είναι ανάμεσα σε αυτές των πρώτων αποίκων που αγόρασαν την Νέα Υόρκη από τους Ινδιάνους αλλά και του μαύρου μικροεγκληματία Φρέντι, του ξαδέλφου του κεντρικού ήρωα Ρέι Κάρνει, ενός ανθρώπου που άγεται και φέρεται από τη μοίρα, φτωχοδιάβολος που ελπίζει να πιάσει την καλή και χρησιμοποιεί κάθε μέσο , είτε λέγεται η γοητεία του περιθωρίου που ασκεί περιστασιακά σε λευκά κολεγιο κόριτσα για να βρει κρεβάτι να κοιμηθεί για τη νύχτα ή νύχτες. Είτε συνεργασία με πρεζέμπορους και νταβατζήδες για να έχει τα προς το ζην, αποστεωμένος, απισχνασμένος και μόνιμη έννοια για τον ξάδελφο του Ρέι.

Ο Ρέι για τους πελάτες του και τους γείτονές του στο Χάρλεμ, ο Ρέι Κάρνεϊ είναι ένας έντιμος άνθρωπος, ένας μαγαζάτορας που κάνει ό,τι μπορεί για να συντηρήσει τον ίδιο και την οικογένειά του. Ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι αυτή η βιτρίνα κανονικότητας είναι γεμάτη ρωγμές. Αυτή η εικόνα της κανονικότητας, αναδεικνύει τα κενά της, την ευθρυπτότητα της , με μαεστρία από τον Whitehead. Παρέα με την αποκάλυψη του οικογενειακού παρελθόντος του Ρει. Με πατέρα μικροκακοποιό, που τον μεγάλωσε σκληρά, με τη ζώνη βούρδουλα και τις καλές λέξεις να σπανίζουν, με τους κανόνες του δρόμου και αναμνήσεις από συναντήσεις σε πορνεία, τεκέδες και δώρα από άλλους του σιναφιού που επισκέπτονταν τον πατέρα για να κανονίσουν την επόμενη δουλειά. Ο Κάρνει θέλει να λειτουργήσει ο πατέρας του σαν τον βορά στην πυξίδα, ενδεικτικά,ως σημείο αποφυγής.

Όμως η πραγματικότητα στην γεμάτη φυλετικούς διαχωρισμούς που υποχωρούν Νεα Υόρτκη δεν επιτρέπει Αγίους ή αμαρτωλούς. Επικροτεί την ευλυγισία των ηθικών αξίων, με κύριο γνώμονα την επιβίωση. Η μπεσα, η οικογένεια, οι δεσμοί αίματος δοκιμάζονται από την ανάγκη της επιβίωσης. Ο Ρει Κάρνει, καταστηματάρχης, πατέρας ενός μικρού κοριτσιού, δεν γνωρίζει την απαξίωση από τους λευκούς, άλλωστε στοχεύει στο μαύρο αγοραστικό κοινό. Απαξιώνεται από την μαύρη μικροαστική κοινότητα, με τον κανόνα της καφέ σακούλας. Πιο σκούρο δέρμα δεν γίνεται δεκτό σε λέσχες μαύρων ,δεν στηρίζεται οικονομικά. Παρίες σε κοινότητες παριών.,όπως και στις φυτείες, κάποιοι σκλάβοι έχουν καλύτερη θέση. Ο Ρει, θυμάται το παρελθόν του πατέρα του, το αντικρύζει μπροστά του, χάρη στον μικροκακοποιό ξάδερφο του, που τον εμπλέκει στην πρώτη από τις τρεις σπονδυλωτές και εν μέρει αλληλένδετες ιστορίες του βιβλίου.

Ο μικροαπατεώνας ξάδελφος του Ρέι, ο Φρέντι, τον εμπλέκει στη ληστεία του ξενοδοχείου Theresa. Ο Ρέι ανακαλύπτει ότι εγκλιματίζεται με ευκολία στον υπόκοσμο του Χάρλεμ. Η αναδρομή στην οικογενειακή του ιστορία του, ξεκαθαρίζει ότι μέρος του ποτέ δεν έφυγε από εκεί και σύντομα η πελατεία του αποτελείται πλέονκαι από διεφθαρμένους αστυνομικούς, βίαιους γκάνγκστερ, πορνογράφους της πεντάρας και άλλα αποβράσματα εκτός των μάυρων που ονειρεύονται ένα σαλόνι με δόσεις.

Στην πρώτη ιστορία, η αφύπνιση του Καρνει τον οδηγεί σε έναν αγώνα επιβίωσης στον οποίο , το οικογενειακό ιστορικό του πατέρα του, του εξασφαλίζει σκληροτράχηλους αλλά πιστούς συντρόφους και τον βοηθά να μετρηθεί με τον εαυτό του, τα θέλω του και τον κόσμο του μικροεγκλήματος. Από Εβραίους κλεπταποδόχους μέχρι τους νέγρους γκάγκστερ που ελέγχουν το Χάρλεμ.

Στη δεύτερη ιστορία, ο πατέρας του Ρει, παίρνει το πάνω χέρι και τονίζει έστω και μετα θάνατο στο γιο του, τις ηθικές αξίες του πεζοδρομίου με τις οποίες μεγάλωσε και τον ώθησαν να ξεχωρίσει μέσα από το κολέγιο λογιστικής και το δικό του μαγαζί. Ο πατέρας του Κάρνει, με τη σκιά του και τη σκιώδη βοήθεια του, δίνει στο γιο του, το εφαλτήριο για να ανοίξει τα εμπορικά φτερά του αλλά και τον αντίθετο πόλο για να κινηθεί ηθικά στο νέο κόσμο που ανοίγεται μπροστά του, απελευθερώνοντας τον από το άγχος της επιβίωσης στην άμεση καθημερινότητα. Ξεπληρώνει την σκληρή στάση του, με τρόπο που αποτελεί έκπληξη αλλά και δικαίωση του, ως μιας ιδιαίτερης και δύσκολης προσωπικότητας, που με τον τρόπο του, άγαρμπα και πρωτόγονά αγαπούσε τον γιό του. Η μαύρη νομενκλατούρα και τα εγκλήματα του λευκού περιλαίμιου που σε σύγκριση με τους μικροκακοποιούς που συναναστρέφεται ο Ρεί, είναι κλάσεις ανώτερα και βαρύτερης μορφής αποτελούν το γόνιμο έδαφος για τον Whithead για να δώσει ένα δυνατό κοινωνικό μήνυμα. Οι ομοιότητες ανάμεσα στους λευκούς και μαύρους εκμεταλλευτές των εργαζομένων με υποσχέσεις για κοινωνική αποδοχή και ανέλιξη απλά είναι τόσο όμοιες, όσο και η ίδια η φύση του εγκλήματος. Ο ρατσισμός έγκειται μόνο στο ποιος κοιτά το έγκλημα που δεν έχει χρώμα. Όπως χρώμα δεν έχει και η εκδίκηση που ξεφεύγει από τα όρια της αστικής ευγένειας του καταστηματάρχη Ρει και φέρνει στην επιφάνεια τον γιο του κακοποιού που λογαριάζει μόνο άγραφους κώδικες του δρόμου, της φυλακής, τους ντύνει με ψυχιατρικές θεωρίες για να τους ωραιοποιήσει και στρίβει το μαχαίρι στην πληγή που ο ίδιος ανοίγει με υπομονή και ευχαρίστηση, σαδιστικά, θυμίζοντας σε όλους ότι το κοινωνικό στάτους δεν εμπεριέχει αναγκαία το ήθος σε όσους το κατέχουν.

Είναι όμως η τρίτη ιστορία του βιβλίου, που χαρακτηρίζεται από τον πυρετό του Χάρλεμ, την ένταση με την οποία η ηρωίνη κυλά στις φλέβες του Μπίτνικ απόκληρου των πλουσίων μεγαλοαστών της Ν.Υόρκης που σε μια κίνηση εκδίκησης απέναντι στην οικογένεια του, τους στερεί σημαντικά οικογενειακά κειμήλια. Εκεί ο Ρέι καταξιωμένος πλέον καταστηματάρχης βρίσκεται ένα βήμα πριν ην καταστροφή σε μια επιχείρηση που τον ενέπλεξε άθελα τουή έστω χωρίς δόλο ο ξάδελφος του Φρέντι. Θα καταφέρει να επιβιώσει στηριζόμενος στο ένστικτο της επιβίωσης που κληρονόμησε από τον πατέρα του αλλά και με τους παλιούς, μπαρουτοκαπνισμένους συντρόφους του πατέρα του, αρωγούς, που στο πρόσωπο του γιου, βλέπουν κάτι από τον παλιό σύντροφο? Ας αφήσουμε τον Whitehad να απαντήσει σε ένα βιβλίο που πολεμά τις φυλετικές διακρίσεις με τον πιο έξυπνο τρόπο. Δείχνοντας την αληθινή όψη νέγρων και λευκών στο Χάρλεμ, Εβραίοι, μαύροι, πλούσιοι λευκοί, αστυνομικοί και μικροεγκληματίες κινούνται από το ίδια κίνητρα και ανταμείβονται με τον ίδιο τρόπο. Η διαφορά τους δεν είναι στο χρώμα αλλά στις ηθικές αξίες, την πίστη στην οικογένεια, την φιλία, την αγάπη στο χρήμα.

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που σε βυθίζει σε ένα κόσμο τόσο ρεαλιστικό που μόνο αδιάφορο δεν θα σε αφήσει. Γιατί όπως και στο μαγαζί του Ρει Καρνει, υπάρχει η βιτρίνα και όσα κρύβονται πίσω από αυτή, εκεί που το χρώμα χάνει τη σημασία του, όταν το φως αφήσει μόνο τις σκιές να κυριαρχήσουν.